شهید ابوالحسن ایرانی

بعد از اینکه از لبنان برگشت به سپاه رفت. یک بار تهران آمده بود. قرار شد با هم به دیدار امام (ره) برویم، چون من قبلا" چند بار جماران رفته بودم و مقرراتش را می‌دانستم همراهش رفتم. بعد از دیدار، از من خیلی تشکر کرد که همراهی اش کردم. می‌گفت: خیلی آرزو داشتم دوباره امام (ره) رو ببینم و به آرزویم رسیدم.

سردار شهید «ابوالحسن ایرانی» زمانی که در لبنان حضور داشت در خصوص منطقه‌ای به نام نبطیه نوشته است: نبطیه منطقه‌ای است هم مرز با کشور اشغال شده فلسطین و از طرف شرق نیز با سعد حداد و از طرف غرب در کنار دریای مدیترانه واقع شده است و این منطقه به نام جنوب لبنان معروف است. این منطقه از تمام نیرو‌ها و سازمان‌های فلسطینی پر است و همچنین از برادران ایرانی که مدت زیادی در این منطقه جمع شده‌اند و به مبارزه با دشمن اسلام و مسلمانان مشغول هستند.

آنگاه که نامی از دو کلمه‌ی «امپریالیزم» و استعمار این دو کلمه ننگین قرن نباشد؛ آنگاه این نطفه‌ی نامشروع آن دو کلمه‌ی ذکر شده از صفحه‌ی روزگار محو شود؛ آنگاه که کاخ سفید و کرملین و الیزه به خانه‌ای برای محرومان جامعه نماییم می‌گوییم انقلاب اسلامی به وعده خود رسیده است و دین خود را به محرومین جامعه ادا نموده است.

شهید «ابوالحسن ایرانی» در سومین نامه اش به خانواده نوشته است: اگر جمع تان خواهان احوال اینجانب باشید به لطف و عنایت ایزد متعال خوب و سلامت هستم و هیچ ملالی در وجود خود حس نمی‌کنم.

شهید «ابوالحسن ایرانی» از رزمندگان والامقام سنقر، که در اسفندماه ۱۳۶۶ در حلبچه به فیض شهادت نائل شد، در دلنوشته‌ای خواندنی برای پسرعموی شهیدش «حسین ایرانی» تصویری عمیق و معنوی از روح عاشقانه، تقوای نوجوانانه و شوق وصال او به معبود ترسیم کرده است؛ روایتی که امروز نیز مشام جان را معطر می‌کند.

شهید «ابوالحسن ایرانی» پاسدار رشید اسلام، در یکی از مأموریت‌های خود در لبنان، با همرزمانش شبی پرمخاطره را پشت سر گذاشت. در تاریکی شب، در برابر گشتی‌های مجهز دشمن، با کمترین سلاح اما با اراده‌ای پولادین ایستادگی کردند. این روایت، برگ دیگری از مقاومت رزمندگان اسلام در برابر اشغالگران است.

در بحبوحه جنگ، شهید« ابوالحسن ایرانی » نامه‌ای پر از مهر و دلداری برای همسر و فرزندانش نوشت. او با کلماتی سرشار از عشق و امید، از صبر و استقامت سخن گفت و آرزو کرد که روزی در کنار خانواده، طعم پیروزی را بچشند. این نامه، گواهی بر ایمان، مسئولیت‌پذیری و فداکاری شهدا برای وطن و عزیزانشان است.

در دل روزهای سخت جنگ، شهید «ابوالحسن ایرانی» با قلمی آغشته به عشق و دلتنگی، نامه‌ای برای همسرش نوشت. او در این نامه، از امید به بازگشت، نگرانی برای خانواده، و عشقی که حتی در میدان جنگ خاموش نمی‌شد، سخن گفت. نامه‌ای که امروز، پس از سال‌ها، هنوز بوی ایثار و وفاداری می‌دهد.

کتاب «من ایرانی‌ام» بر اساس زندگی نامه، خاطرات و دست نوشته شهید «ابوالحسن ایرانی» به همت کانون بسیج هنرمندان ناحیه مقاومت این شهرستان و همکاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی سنقروکلیایی رونمایی شد.

نوید شاهد کرمانشاه، ویژه‌نامه الکترونیکی شهید پاسدار «ابوالحسن ایرانی» را که شامل زندگینامه، خاطرات و معرفی کتاب است را تقدیم مخاطبان ارجمند می‌کند. برای دیدن مطالب روی نوشته‌های داخل کادر کلیک کنید.

حسن آقا سلطانی- همرزم شهید" ابوالحسن ایرانی" روایت می کند: ((خواب ابوالحسن را می دیدم وقتی بیدار شدم بالای سرم ایستاده بود گفت فعلا" وقت تنگ است آماده شویدگردان شما باید حرکت کند تعریف خواب را بگذار برای بعد از عملیات...))