البرز - زندگینامه

شهید «محمدرضا علی‌محمدی»، مخترع بسیجی و از مدیران ارشد جهاد نصر، که عمر کوتاه اما پربرکت خود را وقف خودکفایی صنعتی کشور و گره‌گشایی از کار درماندگان کرده بود، در دهم اسفندماه ۱۴۰۴ در پی حمله موشکی دشمن صهیونیستی-آمریکایی به پایگاه مقداد، با زبان روزه به قافله سرخ شهدا پیوست و پیکر مطهرش در آستان مقدس امامزاده طاهر (ع) کرج آرام گرفت.

روز طبیعت برای بسیاری از مردم، فرصتی برای نفس کشیدن در دامان طبیعت و در کنار خانواده بودن است؛ اما برای شهیده معصومه ابراهیمی، سیزدهم فروردین‌ماه سال ۱۴۰۵، روزی شد که نامش در دفتر جاودانگی ثبت شد. او که در منطقه سرجوب کرج و حوالی پل بیلقان، همراه خانواده حضور داشت، پس از شنیدن صدای انفجار و مشاهده آشفتگی مردم، آسودگی خود را رها کرد و برای یاری‌رساندن به آسیب‌دیدگان به دل حادثه شتافت؛ اما اصابت ترکش به سر، او را به آسمان شهادت رساند. معصومه ابراهیمی، مادری مؤمن، هنرمند و فداکار بود که آخرین لحظات زندگی‌اش را در مسیر نجات جان هم‌وطنان سپری کرد.

فرخنده حصیری، مادر صبوری که ۳۷ سال از فرزند معلولش پرستاری کرد، زندگی‌اش را با ایمان، روزه‌های بسیار و جلسات قرآن گره زده بود. او در روزی که برای شرکت در کلاس قرآن رفته بود، بر اثر اصابت موشک به ساختمان‌های اطراف کلانتری شهرری زیر آوار ماند و به شهادت رسید؛ مادری که ساده زیست، بخشنده بود و سرانجام در مسیر قرآن به دیدار معبود رفت.

«شهید ابراهیم آل‌علی، متولد ۱۳۱۷ در آمل، سال‌ها با دستان پینه‌بسته‌اش در کارگاه نجاری، در و پنجره می‌ساخت و بعدها به‌عنوان کارمند پزشکی قانونی تهران، با پیکرهای بی‌جان مردم مأنوس شد اما با آغاز جنگ تحمیلی، این نجار ۴۳ ساله راهی جبهه شد تا این بار نه با چوب و میخ، که با دستانی لرزان بر پیکر مطهر شهدا، غسل و کفن کند. سه نوبت اعزام، نُه ماه خدمت در معراج شهدای شوش، و سرانجام شهادت در ۴ فروردین ۱۳۶۱ بر اثر اصابت ترکش خمپاره. روایت زندگی او، حکایت مردی است که از نجاریِ چوب به نجاریِ جان‌ها رسید.»

شهید «سیدجعفر آتش‌پیکر»، سرباز غیور ارتش جمهوری اسلامی ایران، کسی بود که از همان روزهای جوانی و جوشش انقلاب تا خاکریزهای داغ «بیت‌المقدس»، لحظه‌ای از پای ننشست. این رزمنده خوش‌مرام همدانی که در عملیات آزادسازی خرمشهر به درجه رفیع شهادت نائل شد، امروز با مزارِ مفقودش، درس ایثاری به وسعت تاریخ می‌دهد.

شهید لطفعلی الهویی نظری، معلم متعهد و از رزمندگان دفاع مقدس، متولد روستای سوهان طالقان بود که پس از سال‌ها فعالیت فرهنگی و حضور در جبهه‌های نبرد، در اردیبهشت ۱۳۶۱ در عملیات بیت‌المقدس و در جاده خرمشهر ـ آبادان به مقام والای شهادت رسید.

شهید طاهر آقاجانی، سرباز وظیفه ارتش جمهوری اسلامی ایران، متولد روستای قرقان قزوین، در آغازین سال‌های جوانی برای دفاع از میهن راهی جبهه شد و سرانجام در دهم اردیبهشت ۱۳۶۱ در عملیات بیت‌المقدس در منطقه کرخه غرب کارون به شهادت رسید.

شهید اسماعیل آزاد زعیم، فرزند عبدالله، جوانی متدیّن، پرتلاش و مسئولیت‌پذیر بود که از کودکی روحیه‌ای سرشار از ایمان و غیرت داشت. او پس از سال‌ها کار و تلاش برای کمک به خانواده، با آغاز خدمت سربازی و در شرایط دفاع از سرزمین، راه جهاد را انتخاب کرد و سرانجام در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۳ در مریوان به مقام والای شهادت رسید.

احمدرضا آزاد رنجبر، جوان روشن‌دلِ روستاهای ساوجبلاغ و پاسدار مردانگی، از کوچه‌های نجم‌آباد تا هورهای جزیره مجنون پیش رفت تا مرزهای میهن در سایه ایثارش آرام بماند.

شهید «اسماعیل آزادفلاح» دانش‌آموزی از دیار نظرآباد بود که با آغاز جنگ تحمیلی درس و مدرسه را کنار گذاشت و برای دفاع از میهن راهی جبهه شد. او در حالی که تنها ۱۷ سال داشت، در عملیات بزرگ فتح‌المبین و در محور دزفول ـ شوش بر اثر اصابت گلوله به کمر به شهادت رسید و نام خود را در شمار شهدای سرافراز دفاع مقدس ثبت کرد.