البرز - زندگینامه

او چهار بار راهی جبهه شد، دو سال از زندگی‌اش را در خط مقدم گذراند و سرانجام در بمباران هوایی نقده آسمانی شد. تصاویری از حضور شهید «ابوالقاسم الوندی‌نژاد» در جبهه‌های نبرد برای نخستین بار منتشر می‌شود.

محمدرضا اسماعیلیون، جوان ۱۹ ساله‌ای که عشق به امام و انقلاب را از کتاب‌های دکتر شریعتی می‌آموخت، در صبح روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، بر اثر اصابت گلوله مزدوران رژیم پهلوی در پادگان عشرت‌آباد تهران به شهادت رسید و یکی از نخستین چلچراغ‌های خونین طلوع جمهوری اسلامی شد.

۱۵‌ساله بود که از کلاس چهارم دبستان به بسیج پیوست و برای دفاع از وطن، روانه جبهه شد. دو ماه پس از آغاز جنگ، در عملیاتی در منطقه ماووت به شهادت رسید و پیکرش در امامزاده محمد کرج آرمید.

دانشجوی تربیت معلمی که ۱۲‌ساله بود، عکس امام را بر سینه می‌زد و همسالانش را در کوچه‌های روستا به صف می‌کرد. او دوبار به جبهه رفت و بار دوم، در عملیات والفجر ۸، به شهادت رسید و ۱۴ سال بعد، پیکرش به گلزار شهدای حصار ساتی بازگشت.

شهید بختیار آقاعلی، سرباز ارتشی اهل بیجار که از همان روزهای انقلاب در تظاهرات و پخش اعلامیه پیشگام بود، در دهم بهمن ۱۳۶۰ در منطقه بوکان، در درگیری مسلحانه مستقیم با گروهک‌های ضد انقلاب به شهادت رسید و نامش در فهرست مدافعان امنیت و تمامیت ارضی ایران ثبت شد.

یک محصل پانزده‌ساله، داوطلبانه به جبهه اعزام شد و در عملیات کربلای پنج به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

شهید «نجف اللهیاری» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او با همت بلندی که داشت در راه امرار معاش و بعد از آن در راه دفاع از کشور تلاش کرد.

در چهارده‌سالگی، کلاس درس را رها کرد تا در آتشبسِ خاکریز، امتحانِ خداوندی دهد. او که هنوز موهایش بوی شیر می‌داد، با قامتی رنجور از دو سال بیماری، بی‌اجازه وارد بسیج شد و در عملیات مسلم‌بن‌عقیل، تکلیفِ خود را با برگِ انجیرِ شهادت امضا کرد.

از روستای پوزندان قزوین تا کارخانه‌های کرج و از آنجا تا جبهه‌های ایلام؛ روایت زندگی کوتاه و پربرکت جوانی است که درس‌خواندن را در شبانه‌روز کارگری ادامه داد و سرانجام در عملیات آزادسازی سردشت، دعوت حق را لبیک گفت.

از پسِ دیوارهای اجاره‌ای، تا برجسته‌ترین نقش روی جبهه‌ها، او فقط ششم ابتدایی داشت اما تاریخِ شهادت را به خطِّ خون نوشت. او «اصغر آغاسی» بود: نوجوانی که خمپاره‌ی دشمن، حجله‌ی عروسکِ روحش را گشود و خاکِ ایلام، پرچمِ پروازش شد. مرگِ او، پایانِ قصه نبود؛ آغازِ حماسه‌ای بود که هنوز در شطِّ خونِ شهیدان موج می‌زند.