آذربایجان شرقی - وصیت نامه

این متن، روایتی است از تلاقی دستانِ پینه‌بسته‌ی یک کارگرِ تبریزی با شکوهِ شهادت در جبهه‌های حق. شهید میرمعصوم رضوانی سعیدآباد، مردی که در میانِ هیاهویِ روزمرگی و مسئولیتِ سنگینِ پدری، طعمِ شیرینِ «مرگِ در راهِ خدا» را برگزید و سرانجام در خرداد ۱۳۶۳، قامتِ غیرتِ خود را در مصاف با کج‌اندیشانِ وطن‌ستیز، به پیشگاهِ دوست تقدیم کرد.

شهید عباس مرندی، از نخستین روز‌های شعله‌ور شدن آتش فتنه‌های ضدانقلاب، با ایمان و غیرت به دفاع از میهن برخاست در قسمتی از وصیت نامه این شهید آمده است: «این را باید همه بدانیم که در برابر خون هزاران شهید و هزاران معلول و مجروح مسئول هستیم؛ مسئولیتی که هر کداممان داریم بس بزرگ و خطیر است و کوچک‌ترین خلاف، سؤالی است که شهید در روز قیامت و در محضر خداوند تبارک و تعالی از ما خواهد کرد.»

شهید اباذر خیری در این وصیت‌نامه، وصیت‌نامه‌اش را به عنوان امانت به عمه‌زاده‌اش می‌سپارد و در کنار سفارش‌های خانوادگی، بر پایمردی در مسیر اسلام و حمایت از امام امت تأکید می‌کند.

شهید حمید اکبریان، فرزند خاک و ایمان، راهی را پیمود که پایانش شهادت و آغازش وصیتی ماندگار بود. او که زندگی را در اطاعت از امام و حق معنا کرد، در بیست‌ودوم اردیبهشت ۱۳۶۱ آسمانی شد و امروز، در سالروز شهادتش، کلماتش همچنان زنده‌تر از همیشه، ما را به بیداری و مسئولیت فرا می‌خواند.

در روزگاری که جوانان این سرزمین برای پاسداری از ایمان و میهن، دل از خانه و خانواده می‌کندند و راهی جبهه‌ها می‌شدند، شهید ابراهیم‌خلیل حشمتی نیز با قلبی سرشار از ایمان، قلم به دست گرفت و آخرین سخنان خود را نوشت. وصیت‌نامه او روایت صادقانه جوانی است که عشق به خدا، پیروی از راه حسین (ع) و دفاع از اسلام را بر همه دلبستگی‌های دنیا ترجیح داد؛ سخنانی سرشار از اخلاص، وداعی آمیخته با امید، و پیامی ماندگار برای ادامه دادن راه شهیدان.

همزمان با سالروز شهادت سرباز شهید اسرافیل اروج‌زاده گرگری، بخش‌هایی از وصیت‌نامه این شهید والامقام و روایت پدر بزرگوارش از روحیه ایمانی و آرمان‌خواهی او منتشر شد؛ شهیدی که همواره آرزوی شهادت داشت و آن را بر اسارت ترجیح می‌داد.

امروز، در سالروز شهادت شهید رحیم حاج حسن‌پور، بار دیگر صدای ایمان و یقین او از میان واژه‌های وصیت‌نامه‌اش شنیده می‌شود؛ آن‌جا که زندگی، جهاد و شهادت را یکسره «در راه خدا» می‌خواهد و مرگ را نه پایان، که آغاز حیات ابدی می‌داند. او رفت تا «اسلام پیروز گردد» و آرزو کرد اگر صلاحش در شهادت است، در شمار سربازان امام زمان باشد و با یاران امام حسین (ع) محشور شود. یادش گرامی؛ که خون دلش از دوری رفیقان بود و پروازش از عشق.

وصیت‌نامه‌ای که پیش رو دارید، واپسین نوشته حبیب حسن‌زاده است؛ جوانی که با ایمان و باور قلبی خود راهیِ جبهه شد و سخنانش را برای خانواده، مردم و همراهانش به یادگار گذاشت. امروز سالگرد شهادت اوست.

«سوگند به خدا اگر هزار پاره‌ام کنند، از راه حق برنمی‌گردم» این بخشی از وصیت‌نامه شهید یونس حمیدی است که ساعاتی پیش از آغاز عملیات والفجر ۱ نوشته شد؛ متنی که تصویری روشن از ایمان، یقین و آرامش او در لحظه وداع ترسیم می‌کند.

این وصیت‌نامه، آخرین یادگار شهید عباسعلی بخشی است؛ نوشته‌ای ساده، صمیمی و برخاسته از ایمانِ قلبی او که در روز‌های پایانی زندگی‌اش برای خانواده و عزیزانش به یادگار گذاشت.