خراسان رضوی - خاطره شهدا

شهیدرضوی در نوجوانی با حضور در حوزه‌علمیه، فعالیت‌های مبارزاتی خود را تحت‌تاثیر نیرو‌های انقلابی حوزه و بعضی استادانش شروع کرد. خاطرم است آن‌زمان یک دوچرخه خیلی قدیمی از پدر داشت و تمام اعلامیه‌های امام (ره) را زیر لباسش پنهان می‌کرد و شبانه با همان وسیله، درِ خانه‌ها و مغازه‌ها می‌برد و پخش می‌کرد.

خاطرات خانواده شهید «امیرصادق جوانشیری» جوان دهه هشتادی که در روز‌های آشوب دی ماه مشهد به شهادت رسید

شهید بابارستمی با همه گروه‌های سنی، بسیار صمیمی در عین حال در هنگام کار‌ها بسیار جدی بود.

جسته گریخته خاطراتی از پسرش را به یاد می‌آورد. گاه از دوران کودکی، گاه بزرگسالی: از چهار سالگی می‌خواست نماز یاد بگیرد و کم‌کم اهل مسجد و هیئت شد. اوایل انقلاب که راهنمایی درس می‌خواند، روزی از طرف مدرسه، کفن پوش به تظاهرات رفتند. هنوز کفنش را نگه داشته‌ام. اخلاقش با بقیه فرق داشت. وقتی خانه نبودم و برمی‌گشتم، می‌دیدم خانه را مرتب کرده و چای گذاشته است. نم چشمانش را با چادرش می‌گیرد تا ادامه دهد: وقتی جبهه بود همیشه برایم نامه می‌نوشت که به تشییع جنازه شهدا برو. از جبهه که می‌آمد، خواب‌هایمان را برای هم تعریف می‌کردیم. قبل از شهادتش خواب دیدم خودش در حرم امام‌رضا (ع) نامه‌ای به من داد که پایینش مهر قرمز خورده بود و بعد از دادن نامه هم، از جلوی چشمم محو شد.

طلعت‌خانم نیکنام مادر شهید حسن قائمی است؛ پاسداری که از نخستین روز‌های تأسیس سپاه پاسداران به این نهاد مردمی پیوست و در سال‌۵۹ با شروع جنگ به جبهه‌های غرب کشور رفت.

انگار مرتضی میثمی برای شهادت از مدت‌ها پیش آماده بود. همسرش می‌گوید: گاهی که بچه‌ها به حرفم گوش نمی‌دادند می‌گفت طوری رفتار کن که شهید شدم، بتوانی کنترلشان کنی. حتی گاهی علیرضا را بچه شهید صدا می‌زد.

الهام اسدی، دختر شهید غلامرضا اسدی، در این روایت از روز‌های گرم و بی‌پایانی می‌گوید که قاصدک امیدش شکست و تنها گل همیشه‌بهار دلش، یاد پدر، در عمق وجودش ریشه کرد.

مادر شهید محمد علی حسین پور با روایت زندگی فرزندش، از عشق و احساس خود به او و دوران زندگی‌اش سخن می‌گوید.

مادر شهید حاتمی منظری خاطراتی از دلاوری و ایمان فرزندش به یاد دارد و تعریف می‌کند: محمد علی قبل از شهادتش مجروح شد و تیر از کمرش عبور کرده بود و نزدیک پهلویش در آمده بود، ولی هیچ‌گاه از پا نمی‌افتاد.

زهرا آشفته همسر شهید از خاطرات دوران زندگی‌اش بیان کرد: شهید بیشتر وقت‌ها یا به دنبال تبلیغ بود و یا در مساجد به نوجوان‌ها درس قرآن می‌داد و شاگردان بسیاری برای نظام و انقلاب تربیت کرد که یا بعدا به شهادت رسیدند و یا امروز با تقید، حامی امام و انقلاب شدند و این چیزی نبود جز اخلاق نیکوی ایشان که نوجوانان را شیفته و دلبسته راهش می‌کرد و با جان و دل پذیرای درس و پندشان می‌شدند.