شهرستان های استان تهران - خاطرات

کبری قریب وندی، همسر شهید پاسدار والامقام سردار سیروس مرادی از همسر شهید خود صحبت میکند. شهیدی که از او سه فرزند پسر به یادگار مانده است و همسرش مبنا انتخاب او برای ازدواج را صداقت و ولایت مداری شهید می‌دانست. همچنین این شهید هیچ گاه روز زن، سالگرد ازدواج و تولد همسر خود را فراموش نکرد و همیشه می‌گفت: «هدیه باید یادآور محبت باشد، نه تجمل.» به گفته همسرش،او بهترین مرد دنیا بود؛تمام صفات نیک انسانی را در وجودش داشت و زندگی‌اش وقف خانواده، جوانان و عشق به اهل‌بیت بود.»

حاج آقا احمد ابراهیمی و حاجیه خانم صفیه بیات غلامی با حس دلتنگی از شهیدشان، ابوالحسن ابراهیمی این گونه روایت می‌کنند. پدر و مادری که عاشق فرزندشان بودند و هنوز بعد از گذشتن سال ها از دفاع مقدس یاد شهیدشان زنده است. نوجوانی سرشار از ایمان و محبت که از کودکی با احترام به والدین و عشق به خدا شناخته می‌شد. او در ۱۷ سالگی، در جزیره مجنون، با قلبی آرام و باور به رضای الهی به شهادت رسید و یادش چراغ راه نسل جوان مانده است.»

حسین نصراله مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان‌های استان تهران، به مناسبت روز دانشجو با صدور پیامی، ضمن گرامی‌داشت یاد و خاطره‌ی شهیدان سرافراز دانشجو «مهدی شریعت رضوی، احمد قندچی و مصطفی بزرگ‌نیا» گفت: «امروز یادآور شور، آگاهی و ایستادگی نسلی است که همواره پرچم تفکر و پرسشگری را برافراشته نگاه داشته است. روز دانشجو فقط یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه نماد اراده برای ساختن آینده‌ای بهتر است.»

حاجیه خانم صدیقه یزدان پناه مادر شهید والامقام علی لطفی‌نسب از شهدای هشت سال دفاع مقدس با افتخار از شهید خود سخن می‌گوید. شهیدی که دانشجوی رشته اقتصاد در دانشگاه شهید بهشتی بود و نمونه‌ای از نسل جوان که علم و ایمان را در کنار هم قرار داد و با شهادتش، افتخار جاودانه‌ای برای خانواده و میهنش به یادگار گذاشت. او معتقد بود انقلاب اسلامی، میراث شهیدان است و هیچ افتخاری در دنیا بالاتر از شهادت نیست.

خانم زینب علی اکبر، همسر شهید حسین کریمی از شهدای جنگ ۱۲ روزه، با صدایی آرام اما پر از بغض، نام همسرش را بر زبان می‌آورد. شهیدی که نه فقط یک همسر، بلکه تکیه‌گاه امن، مردی مسئول و مهربان و اگر چه فرزندش را ندید اما پدری دلسوز برای پسرش، محمد حیدر بود. کسی که به گفته همسرش، مردانگی با وجود او معنا پیدا می‌کرد و فعالیت‌های جهادی و فرهنگی را با عشق و اخلاص انجام می‌داد.

حاجیه خانم سارا فیضی مادر شهید پاسدار محمدعلی گلی‌زاده از شهدای جنگ ۱۲ روزه ، با حال و هوایی که آمیخته از دلتنگی‌های عمیق و افتخار مادرانه است از شهید خود سخن می‌گوید‌. شهیدی که با دعاهای مادر از کودکی تا جوانی در مسیر ایمان و خدمت راهی متفاوت پی نمود و سرانجام به آرزوی دیرینه خود، شهادت دست پیدا کرد. شهیدی بی ریا که در تمامی خاطرات به عنوان جوانی زلال معرفی شده است و صداقت و پاکی در رفتار و گفتارش موج می‌زند.

غلامرضا ولی‌ئی نصرآبادی از هم اردوگاهی‌های شهید «علی‌اکبر آلوستانی‌مفرد» لحظه شهادتش را روایت می‌کند: «در عملیات کربلای ۵ در محاصره دشمن قرار گرفتیم. زمانی که علی‌اکبر به اسارت رژِیم بعث عراق درآمد در همان عملیات کربلای ۵ از ناحیه کتف سمت چپ مورد اصابت تیرمستقیم قرار گرفت و دست سمت چپش را جدا کرده بود. هر روز حالش بدتر می‌شد. یادم می‌آید زمانی که نفس می‌کشید صدای نفس کشیدن خودش را می‌شنید. بهداری اردوگاه رسیدگی نمی‌کرد و شدت خونریزی و عفونت هر روز بیشتر می‌شد. این خونریزی ادامه داشت تا اینکه بر اثر ادامه عدم رسیدگی به شهادت رسید. من لحظه شهادت علی‌اکبر را دیدم. غریبانه به شهادت رسید.»

فرامرز پالیزدار نویسنده کتاب در حوزه ایثار و شهادت گفت: «شیوه و سبک زندگی شهدا منحصر به فرد هست و می‌توان از لابلای داستان زندگی آنها، سیره عملی زندگی‌شان را شناخت و رفتارها و اخلاقیات خودمان را با آنها مطابقت بدهیم. از این‌طریق می‌توان ارزش‌های نهفته در وجود آنها را درک کرده و از آن درس زندگی بیاموزیم.»

اکرم مقدسی کوزه‌کنانی مادر شهید مدافع حرم «میثم نجفی» می‌گوید: «علاقه زیادی به حضور در سپاه داشت. از من برای رفتن به سپاه اجازه گرفت و من با خوشحالی استقبال کردم و گفتم: آرزوی من این بوده که تو سرباز امام زمان (عج) باشی، حالا که خودت هم دوست داری حتماً برو. مدتی پیگیر استخدام در نهاد مقدس سپاه بود. روز مصاحبه در دفتر گزینش از میثم پرسیده بودند: «هدفت از آمدن به سپاه چیه؟» میثم جواب داده بود: هدف من سربازی امام زمان (عج) است.»

اکرم مقدسی کوزه‌کنانی مادر شهید مدافع حرم «میثم نجفی» نقل می‌کند: «عاشق روضه‌های حاج منصور ارضی بود و مثل باران بهاری پای روضه‌هایش اشک می‌ریخت. مدتی بود می‌گفت: «اجازه بدید موتور بخرم.» ولی من به خاطر خطراتش راضی نبودم. یک روز که خیلی خواهش و اصرار کرد گفتم: «عزیزم! موتور خطرات زیادی داره، چرا موتور می‌خوای؟» جواب داد: «می‌خوام باهاش برم مسجد ارک، پای روضه‌های حاجی.» وقتی حرف روضه به میان آمد، مخالفت نکردم و اجازه دادم موتور بخرد.»