شهرستان های استان تهران - خاطرات

سیداسماعیل موسوی سرپرست معاونت فرهنگی و آموزشی شهرستان‌های استان تهران

در راستای تداوم خدمت‌رسانی به زائران اربعین حسینی و با محوریت تکریم زائران، پردیس «سلام شهید» با هدف حمایت از زائران راهپیمایی جاماندگان، فعالیت‌های گسترده خود را در شهرستان‌های استان تهران آغاز می‌کند.

شهید پوریا سیفی، سرباز جوانی بود که زندگی‌اش را با عشق به امام حسین (ع) و دلدادگی به رهبر معظم و شهید انقلاب آغاز کرد و با شهادت در جنگ ۱۲ روزه علیه رژیم صهیونیستی، آن را به پایان رساند.

شهید جنگ رمضان «وحید بایرامی» در تاریخ سی‌ام اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۰ در وصف امام زمان (عج) نوشت: «برقرارم به لطفت‌ای همیشه آرام. دل طوفان زده را درمانی. سایه‌ات مستدام. سایه‌ات انقدر بر سرم است که گرمای گرفتاری و بدبختی را فراموش کرده‌ام.‌ ای سایه‌ات مستدام.‌ ای سایه‌بان رحمت.‌»

دلنوشته‌ای به بهانه خاکسپاری قطعات باقی مانده پیکرهای شهدای مظلوم «مدرسه شجره طیبه میناب» و ماکان که هنوز مفقودالاثر است به قلم «مرجان زائری» نوشته شده است که در ادامه می‌خوانید.

فاطمه رجبی همسر شهید پاسدار «محمدمهدی کرمی» از شهدای جنگ رمضان می‌گوید: «در عالم خواب، محمدعقیل مشغول نوشتن مشق‌هایش بود، اما مشق‌هایی که برای کلاس پنجم بود؛ در حالی که او کلاس سوم است. گیج و سردرگم پیش من آمد و پرسید: «مامان، مگه من کلاس سوم نیستم؟» گفتم: «نه پسرم، تو کلاس پنجمی.»

خانوادهِ شهید «علی قربانی» روایت می‌کنند: «او ارادت خاصی به خانواده‌های شهدا مخصوصاً خانواده شهیدان خلخالی داشت. هر زمان که از مرخصی می‌آمد به گونه‌ای وارد خانه می‌شد که خانواده شهیدان خلخالی که در روبه‌روی منزلشان سکونت داشتند متوجه حضور شهید نشوند. او علت این کار را شرمندگی از سلامتی خود و شهادت دیگران عنوان می‌کرد.»

سرپرست بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان‌های استان تهران از آغاز فعالیت موکب این بنیاد همزمان با مراسم بزرگ جاماندگان اربعین حسینی در شهرستان ری خبر داد و گفت: امسال با توسعه بخش‌های فرهنگی و تعاملی، اجرای برنامه‌های ویژه برای کودکان و نوجوانان و حضور فعال فرزندان شهدای جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، تلاش کرده‌ایم موکب بنیاد به بستری برای ترویج فرهنگ ایثار، شهادت و مقاومت تبدیل شود.

از شهید جنگ رمضان «وحید بایرامی» روایت شده است: «من چند ماهی سعادت داشتم در کنار شهید بایرامی بین سال‌های ۸۶ و ۸۵ هم دوره بودم. در آسایشگاه بین هر تخت دو طبقه کمد‌های ما بود که تنها کمدی که داخل درب کمد عکس و دلنوشته‌هایی از امام زمان (عج) بود کمد آقا وحید بود.»

دلنوشته‌ای به بهانه خاکسپاری قطعات باقی مانده پیکرهای شهدای مظلوم «مدرسه شجره طیبه میناب» و ماکان که هنوز مفقودالاثر است به قلم دکتر میثم غلامپور نوشته شده است که در ادامه می‌خوانید.