ایلام - خاطرات و دلنوشته ها

شهیده «سیده گوهر هاشمی» بانوی مؤمن و فداکاری بود که سال‌ها با صبر و ایثار، رنج بیماری را از خانواده پنهان کرد و همواره دعای عاقبت‌به‌خیری و ندیدن داغ فرزندان را بر لب داشت. او تنها یک روز پس از بیان احساسش درباره شهادت، در حمله هوایی دشمن و تخریب منزل مسکونی در ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ زیر آوار به شهادت رسید و به آرزوی خود دست یافت.

شهید «ابراهیم باقری» پیش از شهادت، با دیدن خواب شهادت و سفارش قاب عکس خود، خانواده را برای جدایی آماده کرده بود. او در نخستین روز‌های ماه رمضان در مأموریت کردستان به دست گروهک‌های مسلح ترور شد و خانواده، در حالی که روزه بودند، خبر شهادتش را دریافت کردند.

شهید سروان «عباس نصری»، مرزبان هنگ مرزی دهلران، در حالی که روزه‌دار بود در نقطه صفر مرزی به فیض شهادت رسید؛ شهیدی که حلال‌خوری، امانتداری و رعایت بیت‌المال از ویژگی‌های بارز او بود. چه زیبا که عباس‌نام بود و با مشک آب مأنوس؛ اما سرانجام همچون حضرت ابوالفضل العباس (ع)، لب‌تشنه به شهادت رسید. «در ادامه، روایت خواهر شهید از سبک زندگی، ویژگی‌های اخلاقی و آخرین روز‌های زندگی این شهید والامقام را می‌خوانید.»

«احمد داراب‌زاده»، آزاده سرافراز ایلامی، در سال ۱۳۶۷ در جبهه دهلران به اسارت دشمن بعثی درآمد و سال‌های اسارت را با توکل، ایمان و صبر سپری کرد. ۲۶ مردادماه، سالروز بازگشت آزادگان سرافراز به میهن اسلامی، یادآور مقاومت مردانی است که در سخت‌ترین شرایط نیز دست از آرمان‌های انقلاب و ایمان خود برنداشتند.

شهید «مجتبی هواسیان» رزمنده‌ای خوش‌رو، پرتلاش و مسئولیت‌پذیر بود که در دوران دفاع مقدس دوشادوش همرزمانش در جبهه‌های نبرد حضور یافت و سرانجام در ۲۴ تیرماه ۱۳۶۷ در جبهه مهران به شهادت رسید. روایت همرزمش، تصویری از جوانی مؤمن و مردمی را به نمایش می‌گذارد که با لبخند، ایثار و روحیه‌ای سرشار از مقاومت، بخشی ماندگار از تاریخ دفاع مقدس و مقاومت مردم ایلام شد.

علی (ع) وجود دریایی و روحی آسمانی به عمق و وسعت تمام عالم داشت. علی دریای اشک و صفحه نگارش درد‌های مظلومانه بود، چراغ همیشه روشن عالم گمراهی بود که راه حقیقت به آسمانی شدن را می‌نمایاند. در برگی از یادداشت‌های شهید «کامران خانه‌ای» در ادامه منتشر می‌شود.

شهید «مهدی آدینه شوهانی» از شهدای فتح خرمشهر است که سال ۱۳۶۱ به درجه رفیع شهادت نایل آمد. در ادامه خاطره‌ای با قلم همرزم شهید که بر اساس دلتنگی‌های مادر گرانقدر شهید با عنوان «قد رعنا و تابوت خالی» نوشته شده ؛ منتشر می شود.

در آن نوروز پرآشوب، «سام محمدی»، با شجاعتی استثنایی، به یاری همرزمانش شتافت. در حالی که خطر در کمین بود، او با وجود زخم‌هایش، دیگران را به امنیت رساند. آخرین روز سال، روزی شد که نام او و همرزم شهیدش «بهرام کمرخانی» را در تاریخ ایثار و شهادت جاودانه ساخت. در ادامه خاطره ی از همرزم شهیدان منتشر می شود.

شهید «محمد میشخاصی» از جمله شهدای دفاع مقدس استان ایلام است که بهمن ماه ۱۳۶۴ در جبهه چنگوله به درجه رفیع شهادت رسید. همرزم شهید می‌گوید: «زمانی که شهید خواست از سنگرش بیرون بیاید، خمپاره‌ای در نزدیکی او به زمین خورد. ترکش آن به قلب شهید اصابت کرد به محض ریختن خون شهید دور از دید دشمن خون مطهر وی را در چاله‌ای دفن نمودیم.» چند روز از شهادت محمد نگذشته بود که از محل دفن خون شهید، گل لاله روییده بود.

شهید «رضا رحیمی»، فرزند محمدرضا، جوانی مؤمن، خوش‌اخلاق و برخاسته از دل عشایر ماژین بود که با وجود محرومیت از تحصیل، در میدان جهاد به سوادآموزی پرداخت و سرانجام در عملیات والفجر ۸ به آرزوی دیرینه‌اش، شهادت رسید.