خوزستان - وصیت نامه

پاسدار رشید اسلام شهید «مهدی علیدادی» در وصیت‌نامه پرمحتوا و سرشار از اخلاص خود که در واپسین لحظات پیش از اعزام به مأموریت به رشته تحریر درآورده، ضمن تبیین وظایف خطیر پاسداران و بسیجیان در حراست از ولایت و خدمت به محرومان توصیه‌هایی عمیق، درس‌آموز و عاطفی خطاب به خانواده، همسر و فرزندانش به یادگار گذاشته است.

شهید «عبدالمهدی امیدبخش» در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «از برادرم می‌خواهم که سنگر مرا خالی نگذاری و سنگر مرا پر کنی، از برادران و خواهران دیگر می‌خواهم که گوش به حرف امام امت باشند و امام را تنها نگذارند.»

شهید «حسن احمدی» در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «حال که به جبهه می‌روم و پای در چکمه می‌کنم و سینه‌ی دشمن را نشانه می‌روم، نه به‌خاطر کینه از خصم، بلکه برای احیاء دین است و صدور انقلاب.»

شهید «حسین اسماعیل فر» در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «اگر شهادت نصیبم شد برای من هیچ ناراحت نباشید و لباس سیاه نپوشید و عزاداری برایم نکنید مگر خون من از دیگر برادران شهر کمان که شهید شده‌اند رنگین‌تر است؟ برادر کسی که نتوانسته باشد با نفس مبارزه کند نمی‌تواند در راه هدف و عقیده از منافع چشم بپوشد.»

شهید «سید منصور اسماعیلی» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «شما مردم تقاضا می‌کنم که چشم‌های مرا باز بگذارید که دشمنان کوردل خیال نکنند که من کورکورانه شهید شده‌ام، نه بلکه با چشمان باز به استقبال شهید شدن شتافتم.»

شهید «برزو احمدی» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «راه شما راه خداست و راه حسین (ع) است حسینی که جان خود را در مقابل دشمنان فدا کرد، حسینی که گلهایش پراکنده شد.»

شهید «کاظم آلبوغوبیش» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «تکلیف شرعی ماست که در مصادره انقلاب اسلامی برای آزادسازی مسلمان و مظلومین جهان از دست ظالمان و ابر قدرت‌ها همت کنیم باید که برای نجات هم نوعان خویش در منتها نقاط جهان دست به دست هم قرار داده و به فرمان امام امت خمینی کبیر لبیک گفته.»

شهید «علی اردوانی» در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «شهادت که بالاترین درجه برای یک فرد مسلمان و بالاترین ارج معنوی برای یک مؤمن است.»

شهید «محمدرضا اسدی حاجیوند» در وصیت نامه خود می‌نویسد: «ما رزمندگان بزودی برای امت مسلمان ایران و جهان به یاری خدا پیروزی به ارمغان می‌آوریم و انشا الله می‌رویم که صدام و حزب بعث را واژگون و راه کربلا را به روی مشتاقان امام حسین (ع) باز کنیم.»

شهید «غلامرضا آلویی» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «هر کسی بخواهد یک حرف یا یک کلمه بخاطر من به اسلام و جمهوری اسلامی عزیز که با خون شهدا قد علم کرده، بد بگوید این حقیر راضی نیستم و نمیخواهم بر سر مزارم حاضر شود چونکه همه کسانی که مرا می‌شناسند هدفم را می‌دانند.»