شهید «محمدرضا اسدی حاجیوند» در وصیت نامه خود مینویسد: «ما رزمندگان بزودی برای امت مسلمان ایران و جهان به یاری خدا پیروزی به ارمغان میآوریم و انشا الله میرویم که صدام و حزب بعث را واژگون و راه کربلا را به روی مشتاقان امام حسین (ع) باز کنیم.»
شهید «غلامرضا آلویی» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «هر کسی بخواهد یک حرف یا یک کلمه بخاطر من به اسلام و جمهوری اسلامی عزیز که با خون شهدا قد علم کرده، بد بگوید این حقیر راضی نیستم و نمیخواهم بر سر مزارم حاضر شود چونکه همه کسانی که مرا میشناسند هدفم را میدانند.»
شهید «محمد امتی» در وصیت نامه خود این چنین مینویسد: «چرا مردن با عزّت را بر زندگی با ذلّت مقدم نداریم؟ چرا راه امام حسین (ع) را نپیماییم؟ چرا حرفهای فرزند امام حسین (ع) امام خمینی را گوش ندهیم؟»
شهید «احمد رضا کبیری» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «رفتن من به جبهه انتخاب بود و از روی آگاهی صورت گرفته است هدفم دفاع از اسلام در برابر کفر و لبیک گفتن به فرامین حسین زمان امام خمینی بوده است.»
شهید «عبدالرحیم سجادی نیا» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «همیشه و در همه حال در محضر خداوند بدانید که لازمه آن تزکیه خودتان است و بخوبی ادای وظیفه کنید تا در پیشگاه خداوند رو سفید باشید.»
شهید «لهراسب آقاجری» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسید: «من با چشمانی باز و دلی مطمئن این راه افتخارآمیز شهادت را برگزیدم و با آغوشی گشاده به استقبال آن رفتم افتخار کنید که خون ناچیز فرزندتان در راه اسلام ریخته شد.»
شهید «علیرضا کریمی» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «ما خدا را انتخاب کردیم و راه شهدای گذشته را ادامه دادیم و جنگیدیم تا آخرین قطره خونمان پس بر شماست که راه ما را ادامه بدهید و اسلحه به زمین افتاده ما را برگیرید.»
شهید «احمد عرب کمری» در بخشی از وصیت نامه خود مینویسد: «پیامی به امت عزیز و رزمنده ایران دارم که اگر همه کشته شوند به جز یک نفر من از آن یک نفر میخواهم که تسلیم دشمن نشود، تسلیم در برابر خدا باشد و ملت ما فقط متکی به خدا و قوانین اسلام باشند و گوش به فرمان امام عزیزمان باشند.»