شهید مفقودالاثر «عبدالحسین زرآبادیپور»، کارگر بیسواد روستای کامان که سواد شهادت را در مکتب حسین(ع) آموخت و با دستان پینهبستهاش قبضه تفنگ را فشرد تا نامش با خون سرخ بر خاک دزفول جاودانه شود.
شهید «سهرابعلی محمدی»، سال ۱۳۶۲ در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید؛ اما پیکرش سالها در منطقه ماند و سرانجام سال ۱۳۷۷ پس از تفحص، در گلزار شهدای قزوین آرام گرفت.
شهید «مکرم سعیدی»، کشاورز بود و با عشق به ولایت، لباس رزم بسیجی بر تن کرد، بیستوسوم تیر ماه سال ۱۳۶۱ در شلمچه، ترکش دشمن را به آغوش کشید و به کاروان شهدا پیوست.
شهید «محمدرضا تحویلداری» عاشق تعلیم و تربیت بود و معلم شد، لذا در کلاسهای درس، غیر از دانش ریاضی و حسابداری، فضایل اخلاقی و عشق به ولایت و میهن را به دانشآموزانش هدیه میداد.
شهید «رمضانعلی قنبری»، به دلیل شرایط زندگی و روحیه تلاش و قناعت، راهی بازار کار شد و به عنوان یک کارگر پرتلاش، نقشی ساده، اما موثر در چرخه تولید و معیشت خانواده ایفا کرد.
بسیجی «رضا شاهآبادی»، متولد یکم اردیبهشت سال ۱۳۴۹ در روستای چسکین از توابع بویینزهرا، برای دفاع از میهن اسلامی راهی جبهههای نبرد حق علیه باطل شد و سرانجام به شهادت رسید.
یکم اردیبهشت سال ۱۳۴۶ در روستای بکندی قزوین متولد شد و با شغل لولهکشی روزگار میگذراند، اما سربازی در ارتش، وی را به جبهه کشاند. سرانجام در میمک به شهادت رسید.
شهید «نورعلی رشوندهرانکی»، کشاورززاده دیار مینودری، سرباز وظیفهای بود که با نثار خون خود در عملیات هفتتپه، برگ زرینی در تاریخ دفاع مقدس استان قزوین ثبت کرد.