آذربایجان شرقی - ایثار و شهادت

همزمان با سالروز شهادت شهید «مجید رحیمی سعدی»، بسیجی دلاور اهل تبریز که ۳۱ خرداد ۱۳۶۶ در منطقه شلمچه به فیض شهادت نائل آمد، آلبوم تصاویر این شهید والامقام منتشر می‌شود؛ رزمنده‌ای که در راه دفاع از میهن و آرمان‌های انقلاب اسلامی جان خود را فدا کرد و پیکرش در گلزار شهدای وادی رحمت تبریز آرام گرفته است.

امروز در سالروزِ عروجِ شهید «محمد زحمتکار»، ورق‌های تاریخ را به عقب بازمی‌گردانیم. محمد، فرزندِ سخت‌کوشی و تقوا بود؛ مردی که وقتی خبر شهادتش در شهر پیچید، بازار «شندآباد» در احترام به مظلومیتش تعطیل شد. آنچه می‌خوانید، نه فقط یک خاطره، که روایتِ آخرین دیداری است که بویِ جاودانگی می‌داد؛ روزی که او برای پدرش چاهی کند تا یادگاری بماند برای روز‌هایی که دیگر خودش نبود.

در گیرودارِ روزهای سخت سربازی و دوری از وطن، آنچه تکیه‌گاهِ رزمنده جوانمان بود، یادِ کانون گرم خانواده و امید به دیدارِ دوباره بود. این نامه، زمزمه‌های دلتنگیِ شهید «ابوالفضل» در سال ۱۳۶۴ است؛ نامه‌ای که نه فقط برای بیان احوال، که برای التماسِ شنیدنِ خبری از عزیزانش نوشته شده است.

در میان جملات ساده اما عمیق وصیت‌نامه شهید محرم بلمه، روح ایمان، وفاداری به امام و دلبستگی به آرمان‌های اسلام به‌خوبی نمایان است. او در واپسین سخنان خود، پاسداران را به پایداری در راه انقلاب فرا می‌خواند، خانواده‌اش را به صبر و افتخار دعوت می‌کند و با جمله‌ای ماندگار می‌نویسد: «چشم‌هایم را باز بگذارید تا دنیاپرستان ببینند این راه را با چشم باز انتخاب کرده‌ام.»

شهید محرم بلمه از دل یک خانواده ساده روستایی برخاست؛ مردی که زندگی‌اش میان کار، خانواده و ایمان به انقلاب اسلامی شکل گرفت و سرانجام در دفاع از امنیت و آرمان‌های میهن، جان خود را فدا کرد. سالروز شهادت این پاسدار فداکار فرصتی است برای مرور زندگی کوتاه، اما پربار او؛ زندگی مردی که از کارگری در کنار پدر آغاز شد و با ایثار در میدان نبرد به اوج رسید.

مادران شهدا گنجینه‌ای از خاطرات ناب و ناگفته‌اند؛ روایت‌هایی از سال‌هایی که فرزندانشان در دل فقر و سختی بزرگ شدند، اما دل‌هایی بزرگ‌تر از رنج‌هایشان داشتند. مادر شهید نورالدین شیرعلی‌نژاد در این خاطره، از کودکی‌های پسرش می‌گوید؛ از روز‌هایی که نورالدین با وجود همه دشواری‌ها، بیش از آنکه به فکر خود باشد، نگران آرامش خانواده‌اش بود.

برخی نام‌ها در سکوت روستا‌ها متولد می‌شوند، اما سرانجام در بلندای تاریخ یک ملت می‌ایستند. به مناسبت سالروز شهادت شهید نورالدین شیرعلی‌زاده، روایت زندگی آن شهید بزرگوار منتشر می‌شود.

سی‌ام خرداد، یادآور عروج مردی است از دیار یامچی؛ سربازی ساده که در محور بستان ـ چزابه، در راه دفاع از میهن و ایمان، آسمانی شد. شهید ابوالفضل زنده‌دل یامچی که چهارده ماه در جبهه هم‌سنگر یارانش بود، به روایت همرزمانش پیشتاز نماز، صبور در سختی‌ها و راهنمای شب‌های آتش و خمپاره بود.

جوانی که مسیر زندگی‌اش را با ایمان و مسئولیت در دفاع از میهن گره زد. شهید علی پاشایی بیست‌وهفتم خرداد ۱۳۶۶ در شلمچه، در حالی که فرماندهی یک گروهان را برعهده داشت، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و نامش در شمار شهدای سرافراز دفاع مقدس ماندگار شد.

او تنها ۲۲ بهار از زندگی‌اش گذشته بود که لباس رزم بر تن کرد و به میعادگاهِ سومار شتافت. حالا در چهل‌ویکمین سالگرد پروازش، دست‌نوشته‌ای از او را مرور می‌کنیم که بویِ بی‌تکلفِ صداقت و عطرِ نانوشته‌یِ شهادت می‌دهد.