برشی از کتاب «پرواز تا بینهایت» | یاور درماندگان بود
در قسمتی از کتاب «پرواز تا بینهایت» که گذری بر خاطرات شهید عباس بابایی است، در آستانه سالروز شهادت این شهید بزرگوار میخوانید: «ناگهان عباس را دیدم. وی معلولی را که از هر دو پا عاجز بود و توان حرکت نداشت، بر دوش گرفته و برای اینکه شناخته نشود، پارچهای نازک بر سر کشیده بود ...»