مازندران - زندگينامه شهيد

شهید حامد آئینی؛ عاشقِ امام حسین(ع) و بسیجیِ خلیل‌شهری که در مرداد ۱۳۶۴ در منطقه آبادان به وصال معبود رسید و در گلزار شهدای «حسن‌رضا» جاودانه شد.

شهید «رشید پاریاو فلاح»، دیپلمات قائم شهری و رزمنده دفاع مقدس، در ۱۷ مرداد ۱۳۷۷ طی فاجعه حمله طالبان به کنسولگری مزارشریف به شهادت رسید و در «سید نظام» به خاک سپرده شد.

شهید «علی اصغر رستمی موزیرجی» آن قدر در خصوص حق النّاس حساس بود که هنگام شخم زمین از حدود مرز‌های زمین کشاورزی خودش فاصله می‌گرفت که خدای نکرده حق کسی ضایع نشود. در مورد محصول به دست آمده هم حساسیت نشان می‌داد.

برادر شهید «احمد کلاگر» می‌گوید: نسبت به پدر و مادرم مهربان بود و همیشه از آنان طلب آمرزش می‌کرد. از این‌رو، در خانواده محبوبیت خاصی داشت.

شهید «محمدحسن طاطیان» در جریان عملیات مرصاد، همراه با بی‌سیم‌چی‌اش در کمین منافقین افتاد و پس از مقاومتی دلیرانه به اسارت درآمد. منافقین که چهره‌اش را به‌خوبی می‌شناختند، او را به طرز فجیعی شکنجه کردند. پوست صورتش را کندند، چشمانش را از حلقه بیرون آوردند و بدنش را سوزاندند. در نهایت، چون به اطلاعاتی نرسیدند، زبانش را همانند میثم تمّار از حلقومش بیرون کشیدند.

همزمان با آغاز عملیات بیت المقدس، فرزندش فوت نمود، اما جبهه را رها نکرد و درنامه‌ای به خانواده نوشت: «فرزند عزیزم، کسانی را دارد که در کنارش باشند. ولی من نمی‌توانم در حین جنگ فرزندان سرباز خود را تنها بگذارم. این سربازانی که هم اکنون با دشمن می‌جنگند، همگی فرزندان من هستند و من وظیفه دارم در کنار آنها باشم و همراه آنها بجنگم.»

شهید «سیدحسین الهی (کوهی مقدم)» از سه سالگی، در اثر توجه و صیانت دینی پدر و مادر، به اقامه نماز پرداخت و از همان کودکی با قرآن انس پیدا کرد که همین دو (نماز و قرآن) سرمایه‌ی جاودانه‌ی او گردید.

بخشی از زندگی‌نامه شهید «شعبان حسن زاده» به‌مناسبت سالروز شهادتش منتشر شد.

شهید «علی‌اصغر اصغری» یکم آبان ۱۳۳۹ در بهشهر به دنیا آمد. ایشان در جبهه به عنوان نیروی جهادی حضور داشت و سوم تیرماه ۱۳۶۷ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید.

«شهد سید مجتبی علمدار» همیشه اول تا یازدهم دی ماه مریض بود. خیلی عجیب بود. می‌گفت وقتی که شیمیایی شدم همین اوایل دی ماه بود و عجیب‌تر اینکه ۱۱ دی ماه هم روز تولد و هم روز شهادتش بود.