البرز - وصیت نامه شهدا

شهید عباس آزاد رنجبر در وصیت‌نامه‌اش خطاب به خانواده و امت شهیدپرور می‌نویسد: «در مقابل خون شهیدان، هر چه کنیم باز هم کم است». او که خود را مدیون خون شهدا می‌داند، از مردم می‌خواهد در فقدانش گریه نکنند، زیرا شهادت را «عروسی» می‌خواند و از جوانان می‌خواهد برای یاری رهبر و ساختن خود به جبهه بیایند.

شهید «احمد اژدری» در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «اى خدا! شاهد باش! نه ترس از جهنم و نه براى بهشت تو به جبهه نيامدم، براى اين آمدم كه به وظيفه خود عمل كرده باشم. براى اين آمدم كه تو از ما راضى باشى براى اين آمدم كه فرزند زهرا اين زلاله پاك حسين ابن على را يارى دهيم. اى خدا شاهد باش كه فقط براى تو آمدم.»

شهید مهران آقاخان‌بابایی در وصیت‌نامه اش نوشته است: «واقعاً که زندگی واقعی در این سنگرهاست. از همین نمازهایی که در سنگرها برپا می‌شود، انسان‌های پاک و واقعی که مدت‌ها دنبالشان بودم، در اینجا هستند.»

در وصیت‌نامه روح‌بخش شهید حسن آجرلو که در عملیات میمک به شهادت رسید، بر لزوم صبر و استقامت خانواده شهدا تأکید شده و او شهادت خود را هدیه‌ای در راه امام حسین(ع) می‌داند.

شهید بهروز آزادفلاح در وصیت‌نامه خود با صراحت و تأکید، دفاع از اسلام و امام را وظیفهای همگانی و فراتر از مرزهای زندگی دنیوی میداند. او با استناد به پیمان تاریخی ملت ایران در انقلاب اسلامی می‌نویسد: «بارها گفتیم تا پای جان از اسلام و امام دفاع می‌کنیم.»

شهید محمدحسین آقاجانی کلوانی در وصیت خود با تأکید بر خدمت به انقلاب و مکتب، از خانواده‌اش خواسته است در صورت شهادتش به جای برگزاری مراسم ختم و هفت، کتابخانه‌ای پر از کتاب‌های اسلامی احداث کنند تا فرهنگ اسلام در جهان گسترش یابد. او همچنین از عزیزانش خواسته به جای عزاداری، شهادتش را «عروسی» بدانند و پشت جبهه را با مطالعه و دفاع از آرمان‌های امام خمینی(ره) محکم نگه دارند.

شهید احمد آجرلو در وصیت‌نامه خود، تابلویی دقیق از دغدغه‌های یک فرمانده متعهد را ترسیم می‌کند. او که خود را مدیون سه عامل «امام و امت»، «خستگی‌ناپذیری» و «وحدت» می‌داند، با صراحت به مسئولان هشدار می‌دهد: «وای بر کسی که مرتکب گناه بزرگ عدم تبعیت از امام گردد». این متن، هم رهنمود یک برادر برای همرزمانش است و هم سخن عاطفی یک پسر، همسر و پدر با خانواده‌اش.

در سحرگاه پنجم آبان ۱۳۶۰، محمدحسن اسماعیل‌زاده خراسانی، دانش‌آموز هفده‌ساله هنرستانی، وصیت نامه خود را با یاد دو برادر شهیدش، حبیب‌الله جوادی و مرتضی نیک‌نژاد، نوشت و تنها یک ماه بعد در عملیات طریق‌القدس، به آرزوی دیرینه خود رسید و با اصابت تیر به سر، در خاک بستان به خون خفت.

در وصیت‌نامه‌اش تأکید کرد: «من آگاهانه این راه را انتخاب کردم... خدا را از خانواده بیشتر دوست دارم». او پنج روز پس از نامزدی خود، به جبهه اعزام شده بود و حتی وصیت کرده بود هزینه مراسم عروسی‌اش صرف امور جبهه شود.

در وصیت‌نامه به جای مانده از شهید غلامرضا آب‌سالان آمده است: "تا آخرین قطره خونتان محکم و استوار بایستید و مقاومت کنید". این شهید که در واپسین لحظات حیات سه بار "یا مهدی" گفت، در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۶۱ در منطقه سومار به شهادت رسید.