البرز - وصیت نامه شهدا

شهید محسن (هیبت‌الله) صفری مطلق در وصیت‌نامه خود، ضمن تأکید بر امانت‌داری و توجه به مسائل شرعی، اموال خود را متعلق به پدر و مادرش دانست و از آنان خواست اگر مسئله‌ای درباره حج بر عهده او وجود دارد، آن را پیگیری کنند. این شهید والامقام همچنین از مردم اشتهارد، خانواده، بستگان، دوستان و آشنایان طلب بخشش و حلالیت کرد و درباره دو تخته بنایی که نزد او به امانت بود، سفارش کرد در صورت پیدا شدن صاحبش، آن را به وی بازگردانند.

شهید سیدتقی شجاعی در وصیت‌نامه خود با تأکید بر آگاهی و ایمان رزمندگان در انتخاب مسیر جهاد، خانواده و دوستانش را به مهربانی، اتحاد و یگانگی سفارش کرد و از پدر و مادرش خواست او را حلال کنند. او همچنین وصیت کرد پس از شهادتش در امامزاده محمد کرج به خاک سپرده شود و دوچرخه‌اش به فروش رسیده و درآمد آن به حساب جنگ‌زدگان واریز شود.

شهید محمدعلی شاهی در وصیت‌نامه خود با تأکید بر توکل به خدا، پایبندی به نماز و قرآن و دفاع از حق و مظلوم، خانواده و برادرانش را به عمل به احکام اسلام، ادامه تحصیل و شجاعت سفارش کرده است. او همچنین از خانواده و نزدیکان خود طلب حلالیت کرده و از آنان خواسته است در حفظ حجاب و گفتار و اعمال اسلامی کوشا باشند.

شهید خسرو سهیمی در وصیت‌نامه خود با تأکید بر ایمان به خدا، پیامبر(ص)، امیرالمؤمنین(ع) و راه امام حسین(ع)، از انتخاب آگاهانه مسیر جهاد و شهادت سخن گفته است. او خطاب به پدر و مادرش نوشت: «شهادت در این راه، که راه اسلام باشد، بهتر از مرگ در بستر دانستم» و از خانواده، برادران، خواهر، دوستان و آشنایان خود طلب حلالیت کرد.

شهید محمد زارعی‌نژاد در وصیت‌نامه خود با سلام به شهدا و امام خمینی(ره)، مادران را به همراهی با فرزندانشان برای حضور در جبهه فراخواند و جوانان را به پیروی از راه شهیدان دعوت کرد. او همچنین مردم را به تقوا سفارش کرد و در پایان، از کسانی که از او رنجیده بودند خواست او را ببخشند.

شهید والامقام عشقعلی صیامی گندم‌آبادی، رزمنده نوجوان بسیجی که در ۱۶ سالگی و در عملیات کربلای ۵ (شلمچه) به فیض شهادت نائل آمد، در وصیت‌نامه نورانی و پرشور خود، دفاع از کشور را تکلیفی الهی در پاسخ به ندای هل من ناصر ینصرنی امام حسین (ع) دانسته و بر صبر زینبی خانواده و ولایت‌مداری تأکید کرده است.

شهید محمد شیرقاضی در واپسین نوشته خود، از پدر و مادر، برادر و خواهرهایش طلب حلالیت کرد و با قلبی سرشار از محبت، آنان را به صبر و شکیبایی فراخواند. او از پدرش خواست پس از شهادتش مراقب مادر باشد و از خانواده‌اش خواست با ادامه زندگی و پایبندی به یکدیگر، یاد او را زنده نگه دارند.

شهید محمدعلی شاه‌بختی در وصیت‌نامه خود، ضمن عذرخواهی از مادر و خواهرانش به خاطر تمام آزارهایی که در طول عمر باعث آن شده، از آنان حلالیت می‌طلبد و در ادامه، حجاب اسلامی خواهران را نه یک وظیفۀ فردی، بلکه «مشتی محکم بر دهان دنیای فاسد» توصیف می‌کند؛ وصیتی که نشان‌دهندۀ نگاه راهبردی این شهید به نقش زن مسلمان در مقابله با تهاجم فرهنگی است.

شهید نوروزعلی سلیم‌نژاد در وصیت‌نامه‌اش، پس از سفارش سرپرستی دخترش مریم به برادرش بهرام، با چشمی باز به فراسوی خانواده می‌نگرد و فریاد می‌زند: «نه‌تنها برای مریم یک پدر خوب باشید، بلکه برای همه‌ی یتیمان پدر خوبی باشید»؛ پیامی که فراتر از یک وصیت خانوادگی، آرمانی انسانی و اسلامی برای تمام جامعه است.

من برحسب وظیفهٔ شرعی به جبهه آمدم تا ظالم را بردارم. از شما می‌خواهم گریه نکنید، راه شهدا را ادامه دهید، امام را دعا کنید، صبر داشته باشید و ضعف نشان ندهید. پولم را برای جبهه خرج کنید و اگر شهید شدم، مرا در امام‌زاده حصارک دفن کنید.