البرز - یادداشت

حاجیه خانم صغری نعمتی، زنی از تبار صبر و دلدادگی که سه گلگون‌کفنِ خود، «صاحب، محمود و حامد» را در راه دین و وطن هدیه کرده بود، سرانجام پس از سال‌ها بی‌قراری، بار سفر بست و به دیدار فرزندان شهیدش نائل آمد.

نجمه اباذری، دبیر سایت نوید شاهد استان البرز، در هفتمین روز خاکسپاری امام شهید در یادداشتی با عنوان «رهبر شهید چه بر جای گذاشت؟» به تأمل درباره ابعاد شهادت رهبر انقلاب پرداخته و نوشته است: «او یک نام نگذاشت، یک نهضت گذاشت؛ یک خاطره نگذاشت، یک تکلیف گذاشت؛ یک عکس نگذاشت، یک راه گذاشت.»

حجاب و عفاف، تنها یک پوشش نیست؛ بلکه فریادِ حق‌طلبیِ همان بزرگانی است که در میدان‌های نبرد، برای صیانت از هویت اسلامی و کرامت انسانی، جان خود را فدا کردند.

«وقتی از عدالت حرف می‌زنیم، از بذری سخن می‌گوییم که با خونِ بهترین یاران انقلاب آبیاری شده است. هفتم تیرماه، نماد پیوند ناگسستنی میانِ قانون و ایثار است؛ پیوندی که شهید بهشتی، معمار بزرگ دستگاه قضا، آن را بنا نهاد. امروز، قوه قضائیه تنها یک نهاد قانونی نیست، بلکه عرصه‌ای است که برای ثمر دادنِ میوه‌ی شیرینِ «عدالت»، بیش از هر زمان دیگری به روحیه «ایثار» و ازخودگذشتگی نیاز دارد.»

«مَن کُنتُ مَولاه فَهذا عَلِیٌ مَولاه»؛ این تنها یک حدیث نیست، طلسم‌گشای مسیر بشریت تا ابد است. در آستانه عید غدیر، یادداشتی پیش روی شماست که از دیروزِ غدیر می‌گوید، از امروزِ ولایت فقیه، و از همیشه‌ی شهدایی که با خون خود ثابت کردند «ولایت‌مداری» فقط یک واژه نیست؛ یک راه است. عنوان این یادداشت: «غدیر؛ عهدی جاودان و الگویی تمام‌نما برای ولایت‌مداری».

مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز با گرامیداشت سالروز آزادسازی خرمشهر، اقتدار دفاعی ایران در «جنگ رمضان» را نسخه تکامل‌یافته فرهنگ مقاومت دانست و تأکید کرد که دوران حملات بی‌دفاع به پایان رسیده و هرگونه تجاوز با پاسخی سخت و پشیمان‌کننده روبه‌رو خواهد شد.

امیرحسین دانش‌کهن، مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز، در یادداشتی به مناسبت ۲۷ اردیبهشت‌ماه، روز روابط‌عمومی و ارتباطات، با تأکید بر نقش راهبردی روابط‌عمومی‌ها در تبیین فرهنگ ایثار و شهادت، این روز را فرصتی مغتنم برای تقویت سرمایه اجتماعی، افزایش اعتماد عمومی و تعمیق ارتباط مؤثر با جامعه هدف به‌ویژه خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران دانست.

در روزی که نام معلم بر تارک تقویم می‌درخشد، شاگردی از نخستین آموزگار زندگی‌اش می‌نویسد؛ از شهید معلم جهادگر بسیجی غضنفر دهقانی دشتابی، مردی که کلاس درسش از حاشیه کتاب‌ها تا خاکریزهای جبهه امتداد یافت و امروز، پس از سال‌ها، هنوز درس‌هایش در آسمان ادامه دارد.

ساعت سه بامداد، تنها یک لحظه کافی بود تا سکوت خانه‌ها در هم بشکند و خبر تلخ از دست رفتن چند خانواده، صبحِ محله را سیاه کند؛ زخمی که هنوز بر جان همه شهر کرج مانده است.

همسر شهید سرهنگ پاسدار داود زندیه، که خود سال‌ها در عرصه آموزش و فرهنگ فعالیت داشته است، در یادداشتی از دلتنگی‌های پس از شهادت همسرش، صبر خانواده‌های شهدا و امید به آینده ایران سخن می‌گوید؛ روایتی از فقدان، ایمان و ایستادگی.