«روایت نوجوانی که جبهه را با چشم دل دید؛ از توبه‌نامه علیرضا تا نامه‌ای برای هم‌کلاسی‌ها»
برخی آدم‌ها سال‌ها زندگی می‌کنند تا به پختگی برسند، اما شهید علیرضا محمودی‌پارسا در ۱۳ سالگی به چنان درکی از ایمان، مسئولیت و فداکاری رسیده بود که جبهه را نه فقط با چشم، که با چشم دل دید. نوجوانی که با وجود سن کم، بارها راهی جبهه شد، پس از مجروحیت دوباره بازگشت و در روزهای پایانی زندگی‌اش، توبه‌نامه‌ای صوتی از خلوت دل خود به یادگار گذاشت و در نامه‌ای خطاب به همکلاسی‌هایش، از مسئولیت انسان در برابر خون شهدا نوشت؛ روایتی ماندگار از نوجوانی که پیش از آنکه آسمانی شود، دل‌های بسیاری را به آسمان پیوند زد.
