سردار سرلشکر شهید «غلامعلی رشید» از زمره فرماندهانی بود که زندگی اش از کوچههای شهر مقاوم دزفول آغاز شد و در نهایت در اوج ایثار و در رکاب فرزندش به شهادت رسید.
شهید «امیر نیسی» جوانی مؤدب و مهربان بود وی که تنها حدود ۱۰ روز از پایان خدمت سربازی اش باقی مانده بود، در دهم فروردین ماه ۱۴۰۵ در پادگان پنجم شکاری امیدیه به شهادت رسید و پیکر مطهرش پس از تشییع باشکوه در قطعه مدافعان حرم شهرستان اهواز به خاک سپرده شد.
شهید «علی درویشی» از همان سالهای نوجوانی، مسیر خود را با مسجد، بسیج و خدمت به مردم گره زد. وی از نوجوانی مؤمن، درسخوان و خوشاخلاق که از ۱۳ سالگی وارد پایگاه بسیج شد و سالها بعد با انگیزهای عمیق و اعتقادی راسخ، لباس پاسداری بر تن کرد و در مسیر خدمت به شهادت رسید.
شهید «مهدی جلالی» از همان دوران خود را به عنوان سرباز وطن میدانست در سالهای نوجوانی فعالیتهای بسیجی وی سمت و سویی جدیتر یافت و با حضور فعال در برنامههای فرهنگی و جهادی، به عنوان بسیجی فعال شناخته شد، و همیشه اکثر وقت خود را برای حضور در گشت و حفاظت از محله صرف میکرد.
شهید «مهدی آرویش» از شهدای جهادگر مدافع وطن میباشد که پس از مجاهدتهای فراوان در دفاع از مرزهای هوایی کشور در پانزدهم اسفندماه ماه ۱۴۰۴ به فیض شهادت نائل آمد.
شهید «سید مجتبی فاضلی مطلق» از پنجسالگی با علاقه فراوان وارد پایگاه بسیج روستا شد و از همان دوران خود را به عنوان سرباز وطن میدانست. در سالهای نوجوانی فعالیتهای بسیجی وی سمت و سویی جدیتر یافت و با حضور فعال در برنامههای فرهنگی و جهادی، به عنوان بسیجی فعال شناخته شد.
شهید دکتر «مهدی ویسیتبار» از نخبگان رشته مهندسی مکانیک و دارای مدرک دکتری این رشته بود که در پتروشیمی ماهشهر مشغول خدمت و فعالیت بود. وی در جریان حمله حمله آمریکا - صهیونسیتی در این مجموعه هنگام انجام وظیفه و خدمت به همکاران خود به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
شهید مدافع وطن «مصطفی دیلمی» پس از طی مراحل مختلف خدمت، به سپاه پاسداران پیوست و به عنوان فرمانده سکو لانچر فعالیت میکرد. علاقه وی به حضرت آیت الله خامنهای به اندازهای بود که همیشه میگفت: «دوست ندارم بعد از آقا حتی یک روز هم زنده بمانم.»