خاطرهای از شهید «عبدالله مسیحی ایسینی»
الگوی محله
دوست شهید تعریف میکند: یکی بود که در محله او را به عنوان آدمی شرور میشناختند و بین مردم انگشت نما شده بود. تقریباً همهی جوانهای محله را سیگاری کرده بود، مردم طردش کرده بودند، از چشم و دل همه افتاده بود. وصلهی ناجور محله به حساب میاومد. عبدالله تا شنید همه طردش کردهاند خیلی ناراحت شد.
به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «عبدالله مسیحی ایسینی» یکم دی ماه ۱۳۴۰، در روستای ایسین از توابع شهرستان بندرعباس دیده به جهان گشود. پدرش محمدصالح، کشاورز بود و مادرش آمنه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته ریاضی درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. سیام مهر ماه ۱۳۶۲. در مریوان توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به دست و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش واقع است.
الگوی محله
یکی بود که در محله او را به عنوان آدمی شرور میشناختند و بین مردم انگشت نما شده بود.
تقریباً همهی جوانهای محله را سیگاری کرده بود، مردم طردش کرده بودند، از چشم و دل همه افتاده بود. وصلهی ناجور محله به حساب میاومد.
عبدالله تا شنید همه طردش کردهاند خیلی ناراحت شد. آستین همت را بالا زد و توانست با توکل به خدا و اخلاق خوبش او را جذب کند، بعدها آن جوان با راهنماییهای عبدالله روش زندگیاش را تغییر داد و عوض شد؛ تمام کارهای گذشتهاش را کنار گذاشت و بعدها وارد سپاه شد و به خدمت صادقانه برای اسلام مشغول گردید.
انقلابی فعال
من، عبدالله و چند نفر دیگر از دوستان، با تلاش و کوشش شبانهروزی توانستیم امنیت محلهی شهداء را تامین کنیم.
پیگیر مشکلات مربوط به مواد مخدر هم بودیم، حتی تا منطقهی کارگزاری میرفتیم و به هر کس که مشکوک میشدیم ایست میدادیم و از او پرسوجو میکردیم.
(به نقل از دوست شهید، اصغر معماری)
