شعر دفاع مقدس - صفحه 4

آخرین اخبار:
شعر دفاع مقدس
معرفی کتاب| پیاده تا عرش

معرفی کتاب| پیاده تا عرش

کتاب «پیاده تا عرش» برگزیده شعر دفاع مقدس، یادواره شهدای هشت سال جنگ تحمیلی است که به قلم نورالدین نوراللهی نوشته شده و سال 1380 توسط انتشارات برگ آذین در 240 صفحه به چاپ رسیده است.
«تکه‌های سرب در دهانم»؛ اشعاری با مضمون دفاع مقدس

«تکه‌های سرب در دهانم»؛ اشعاری با مضمون دفاع مقدس

«تکه‌های سرب در دهانم» گزیده‌ای از اشعار آرش شفاعی با مضامین دفاع مقدس است.
دلم آتش گرفت از داغِ این ققنوس

دلم آتش گرفت از داغِ این ققنوس

عزیز مهدی (شاعر هندوستانی و دانش‌آموخته دانشگاه تهران) به مناسبت شهادت سردار سپهبد قاسم سلیمانی در روز ۱۳ دی، غزلی ۱۳ بیتی با عنوان «ققنوسِ منطق الطیر» سروده است.
سلام سردار
شاعران در مقام سردار آسمانی سرودند ؛

سلام سردار

میلاد عرفان‌پور، محمدعلی معلم دامغانی، اسماعیل امینی و هادی خورشاهیان از شاعران کشور در مقام سردار آسمانی سرودند.
سرفه مي كند وطعم جبهه را،در هواي كوچه،مي پراكند...

سرفه مي كند وطعم جبهه را،در هواي كوچه،مي پراكند...

سرفه كرد و از كنار من گذشت،چفيه پوش آشناي اين محل / او هنوز سر به زير و ساده است،مرد با خداي اين محل/ مي تواني از نگاه زرد او،خوشه هاي درد را درو كني
سرفه

سرفه

راه مي رد/ سرفه مي كند/ پلك مي زند/ سرفه مي كند
ساعت صفر عا شقي

ساعت صفر عا شقي

اينجا حلبچه است/ صداي بمب، نفير مرگ، جغرافياي سكوت/ هفت هزار سال راه آمده ام/ هفت هزار بار مرده ام
نسيم درد مي وزد...

نسيم درد مي وزد...

ببين كه مثل يك غزل،پر از هجاي زخمي ام /نسيم درد مي وزد ،به شاخه هاي زخمي ام / در انتهاي اين سفر،سري به خلوتم بزن!
ز پا ره هاي زخم او، بهار ،زاده مي شود...

ز پا ره هاي زخم او، بهار ،زاده مي شود...

شبيه ابر شعله ور،دل سوار سوخته/ وفتح كرده قله را،مه شيار سوخته/ هنوز بوسه مي زند،به رد پاي زخم ها
دلم مثل نفسهايت، گرفته است...

دلم مثل نفسهايت، گرفته است...

انگار دريا،دل به رودي مي سپارد/ برسينه اش،وقتي سرم را مي فشارد/ بابا!دلم مثل نفسهايت،گرفته است اما خجالت مي كشم،باران ببارد
«حلبچه»

«حلبچه»

من از تراكم انبوه دود مي آيم/ از انتهاي فضايي كبود مي آيم/ خراب و خسته و خونين و خرد و خشم آگين/ غريب و بي كس و غميگن و مات و زخم آجين
درغياب قدمهايت...

درغياب قدمهايت...

ستيزه گر مباش!/ اي درفش طغيان‌گر حادثه مادر دستت/ بشنو!/ صداي چاووش را
درخت،فصل خزان هم،درخت مي ماند...

درخت،فصل خزان هم،درخت مي ماند...

اگر چه شمعي و از سوختن، نپرهيزي/ نبينمت كه غريبانه، اشك مي ريزي/ بخند!گر چه تو با خنده هم،غم انگيزي
اي پيكرت،محراب زخم يادگاري ها!

اي پيكرت،محراب زخم يادگاري ها!

بايد بگويم با تمام شرمساري ها/ چيزي نمي فهمند از بوران،بهاري ها/ اي گرد باد وموج و رود و باد وبارانها!/ اي پادشاه سرزمين بي قراري ها!
نامت آهنگ بلوغ ملكوت است...

نامت آهنگ بلوغ ملكوت است...

روز ميلاد،سرشانه ي تو،خال افتاد/ مادرت خنده زنان گفت:كه اقبال افتاد/ عشق،همراه تو باليد ولي ساعت وصل
در اين شب پاييزي

در اين شب پاييزي

غرش چشمه ي يادهاي تو/ رگ درخت عمر مرا به هيجان مي آورد / پريشان از ريشه هاي خويشم
خاكسترم را جشن مي گيرند...

خاكسترم را جشن مي گيرند...

بر گامهاي خسته مي خندند،نمناكي لبهاي تاولها/ زنجير مي غلطيد ومي پوسيد،در انزواي خشك مفصلها/ اين كفشهاي كهنه مي دانند،من با صداي مرگ،رقصيدم
حلبچه قهرمان

حلبچه قهرمان

حلبچه! اي قهرمان/ عيد خون بر تو گوارا باد/ آيه‌هاي مقاومتت را
حلبچه در التهابي ديگر

حلبچه در التهابي ديگر

دست در دست من،/ اينك بگذار،/ تا از اين شهر پر از خاطره ،/ بگويم:
حتي هوا، در آن ريه‌ها، گُر گرفته بود...

حتي هوا، در آن ريه‌ها، گُر گرفته بود...

خون در ميان قلب شما، گُر گرفته بود/ حتي هوا، در آن ريه‌ها، گُر گرفته بود/ گفتي: دعا بخوان! كه خدا راحتم كند
طراحی و تولید: ایران سامانه