شهید علیاکبر افشاری در وصیتنامهاش مینویسد: اين فرزند حقير شما هم براى حقانيت اسلام به جبهه نور عليه ظلمت اعزام شده است كه در اين راه، جان به پروردگار عالم تسليم داشتم، اجر عظيم نصيبتان بگرداند.
در وصیتنامه شهید انعاماله زلفخانی که به زبان شیرین ترکی نیز با خانواده خود سخن گفته میخوانیم: راستى بياييد، قدرى در زمان خود به فكر فرو رويم كه ((بهترين عبادت تفكر است)) يا حق داريم از خود بپرسيم كه ما در چه زمانى از تاريخ زندگى مى كنيم.
شهید قاسم یارقلی در وصیتنامه خود چنین بیان میکند: راه شهداء را بپيماييد و نگذاريد، سلاح به زمين افتاده آنان باقى بماند، بلكه آن سلاح را برداريد و نگذاريد كه خونشان هدر رود.
شهید سید داود شبیری در وصیتنامه خود چنین میگوید: پدر عزيز و مادر گرامى! مرگ يك بار است، ولى بهتر است باعزت باشد نه با ذلت. لااقل در آخرت به جدم بگويم كه حسين جان! من نيز زير بار ذلت نرفتم.
شهید ابراهیم صفوی در وصیتنامهاش اینگونه خطاب میکند: اگر ما به فرمايشات اين امام عزيز گوش كنيم و جامه عمل بپوشانيم، هيچ ضربه اى هم نخواهيم خورد و تمام حركتهاى دشمن در گلو خفه خواهد شد.
شهید داوود عزیز اللهی در وصیتنامه خود مینویسد: اگر من شهید شدم برای علی اکبر حسین (ع) گریه کنید و ناراحتی به خود راه ندهید و صبر کنید که خدا حامی صبر کنندگان است.
شهید اکبر محمدی در وصیتنامه خود میگوید: خواهرم! در راه خدا و براى رضاى خدا كوشش كنيد، مرد آفرين باشيد و در تربيت فرزند و تحويل افراد صالح به جامعه تلاش كنيد.