«همزمان با ایام گرامیداشت حماسه‌آفرینان هشت سال دفاع مقدس و شهدای مدافع حریم، صبح امروز کرج شاهد جلوه‌های زیبایی از عشق و وفاداری بود. همایش پیاده‌روی خانوادگی با حضور پرشور خانواده‌های معظم شهدا، ایثارگران و اقشار مختلف مردم، در فضایی سرشار از یاد و نام شهیدان برگزار شد. در این رویداد ورزشی-فرهنگی که با هدف ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و ایجاد نشاط معنوی برپا شد، شرکت‌کنندگان با گام نهادن در مسیر پیاده‌روی، بار دیگر با آرمان‌های بلند شهدای استان البرز تجدید میثاق کردند.»
سرهنگ شهید «پرویز کریمی»، از زبده‌ترین افسران نهاجا و ستاد کل نیروهای مسلح و از مدافعان حریم ولایت بود که تمام سال‌های خدمت خطیرش را در اوج رازداری، اخلاص و گمنامی سپری کرد. این نظامی نخبه و متعهد همدانی که خدمت حرفه‌ای خود را از پایگاه شکاری شهید نوژه آغاز کرده و به دلیل عملکرد درخشان به مأموریت حفاظت و استقرار در بیت رهبری برگزیده شده بود، در نهم اسفندماه ۱۴۰۴، همزمان با نخستین روز تجاوز رژیم صهیونیستی و آمریکا موسوم به «جنگ رمضان»، در جریان حمله کینه‌توزانه به مقر بیت رهبری به فیض عظیم شهادت نائل آمد و برگ زرین دیگری بر سند ایستادگی ارتش غیرتمند جمهوری اسلامی ایران افزود.
شهیده «اشرف فشکی»، بانوی مؤمن، دلسوز و مادر فداکاری بود که سال‌ها پس از درگذشت همسرش، با شرافت، قناعت و حقوق ناچیز مستمری، سه فرزندش را به ثمر نشاند و چراغ خانه را روشن نگه داشت. این بانوی ۶۲ ساله، در هجدهم اسفندماه ۱۴۰۴، تنها ساعتی پس از یک مکالمه تلفنی عمیق و معنادار با دخترش، در پی حمله موشکی ددمنشانه دشمن صهیونیستی-آمریکایی به بافت مسکونی فاز ۲ مهرشهر کرج و فروریختن آوار آپارتمان مجاور بر سقف خانه ویلایی‌اش، مظلومانه به فیض شهادت نائل آمد؛ مادری که محله‌ای به پاک‌دستی و مهرش گواهی می‌دهند.
تشکل‌های شاهد و ایثارگری در بیانیه‌ای در رثای شهیده نصرت افتخاری، معاون فرهنگی و اجتماعی نیروی انتظامی استان سیستان و بلوچستان، ضمن محکومیت شدید شهادت ایشان، این واقعه را ضربه‌ای به پیکره‌ی فرهنگی و اجتماعی مرزهای کشور توصیف کردند.
شهید «محمدمهدی فتحی»، متولد بیست و دوم اردیبهشت ۱۳۸۱ در زنجان و دلاورمرد یگان امداد رجایی‌شهر کرج، از رویش‌های زلال و غیرتمند دهه هشتادی بود که عشق به لباس سبز خدمت و امنیت مردم را با تمام وجود در آغوش کشید. این جوان ۲۳ ساله و خوش‌اخلاق، در حالی که تنها یک سال و نیم از پیوند مشترکش می‌گذشت و پدری مهربان برای طفل شش‌ماهه‌اش بود، در بحبوحه آماده‌باش و در آستانه تهاجم ددمنشانه موشکی دشمن صهیونیستی-آمریکایی، دغدغه نجات جان خانواده را داشت اما خود در سنگر پاسداری از آرامش شهروندان البرز استوار ایستاد. او در دهم اسفندماه ۱۴۰۴، در پی اصابت موشک به مقر یگان امداد به شهادت رسید و در بهشت سکینه کرج به خیل جاودانگان تاریخ پیوست.
«امنیت، آرامشی است که در گرو ایستادگیِ نگهبانانِ مرزها و کوچه‌هاست؛ آنان که فراتر از وظیفه، با نثارِ آسایشِ خویش، تکیه‌گاهِ امنیتِ جامعه شده‌اند. همزمان با هفته فراجا، ویدئوی پیش‌رو روایتی است از حماسه‌آفرینیِ سبزپوشانی که با پویایی و اقتدار، سدی پولادین در برابر ناامنی‌ها ساخته‌اند. این گزارش تصویری، ادای احترامی است به تمامی دستانِ مخلصی که با ایثارِ خود، معنای واقعیِ “خدمت” را در کوی و برزنِ استان گیلان معنا کرده‌اند.»
شهید «امیرحسین بیگدلی»، افسر ۲۵ ساله، بصیر و شجاع فراجا از دیار خدابنده زنجان، تجسم عینی غیرت و ازخودگذشتگی نسل جوان ایران اسلامی بود؛ جوانی که ردای امن و آرام معلمی را به عشق پوشیدن لباس رزم و پاسداری از میهن رها کرد و در دهم اسفندماه ۱۴۰۴، با وجود پایان شیفت خدمت در کلانتری ۳۸ شهرک بنفشه، با لباسی شخصی اما دلی سرشار از شوق پرواز، داوطلبانه به ستاد فرماندهی سپاه کرج شتافت و تنها نیم ساعت بعد، در حمله وحشیانه موشکی دشمن صهیونیستی-آمریکایی به فیض عظمای شهادت نائل آمد.
شهید حاج «سجاد بهرامی» در کنار فعالیت‌های تخصصی و دفاعی خود، با برپایی موکب و خدمت‌رسانی به زائران حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، عشق و ارادت خود را به سیدالشهدا (ع) نشان می‌داد و خدمت به زائران را توفیقی بزرگ می‌دانست.
شهید «محمدحسین نوروزی»، جوان پرشور و غیور متولد زنجان و مدافع امنیت در البرز، نمونه‌ای درخشان از رویش‌های زلال نسل جوان انقلاب اسلامی بود؛ پهلوان و کشتی‌گیری خوش‌سیما و اخلاق‌مدار که در بیست و چهار سالگی، لباس خدمت به نظام و مردم را بر تن داشت و در پی تهاجم وحشیانه موشکی دشمن به کلانتری ۳۱ کوی کارمندان کرج، پاداش سال‌ها غیرت، مروت و مردم‌داری خود را با شهادت گرفت و جاودانه شد.
در این بخش از مجموعه «آوای لاله‌ها»، نوحه‌سرایی شهید محمدعلی امجدیان در جمع همرزمانش را می‌شنوید؛ نوایی ماندگار از روز‌های همدلی و همراهی رزمندگان دفاع مقدس است.
شهید «مجید عالمیان» در نامه‌ای به خانواده‌اش می‌نویسد: «چند ماه پیش از شهادت: یکی از دوستان آمده بود و گفت نامه بنویسید که امشب می‌خواهم به دامغان بروم و نامه‌ها را ببرم. امیدوار هستیم با توکل به خدا چند ماه خدمت باقی مانده به اتمام برسد.»
شهید «مجید عالمیان» در نامه‌ای به خانواده‌اش می‌نویسد: «خداوند در زندگی هر انسانی بر اساس حکمتش، مشکلات و رنج‌هایی قرار داده که خداوند بلند مرتبه انسان‌ها را بر اساس آن‌ها آزمایش می‌کند.»
دوست شهید «مجید عالمیان» نقل می‌کند: «مجید همانند دیگر مردم ایران قلبش برای پیروزی انقلاب می‌تپید و هر کاری که از دستش برمی‌آمد انجام می‌داد. همواره در اندیشه حل مشکلات اجتماعی مردم بود.»