شهید محمود محب حسینی

به مناسبت سالروز شهادت شهید «محمود محب‌حسینی» دست‌نوشته این شهید گران‌قدر برای علاقه‌مندان منتشر می‌شود. در گزیده‌ای از دست‌نوشته‌های شهید در وصیت‌نامه‌اش می‌خوانیم: «مادر! چه نعمتی بالاتر از شهادت! پس به پاس این محبت بزرگ الهی، نماز به پای دار و شکرگزار خدا باش.»

خواهر شهید «محمود محب‌حسینی» نقل می‌کند: «گریه می‌کرد و فریاد می‌زد: دستم می‌لرزه بابا! نگاه کن. همان دستی که دکتر گفته بود چند بار عمل دارد. روز نیمه شعبان بود و پدر حین چراغانی کوچه، متوسل به امام زمان(عج) شده بود.»

مادر شهید «محمود محب‌حسینی» نقل می‌کند: «غذا را سرد می‌کشید توی بشقاب و با ولع می‌خورد. رنگ چهره‌اش نشان می‌داد ضعف کرده است. گفتم: چرا چیزی نخوردی؟ گفت: پول به اندازه نداشتم واسه همه بخرم. آخه همه گرسنه بودن، دلم رضایت نداد تنهایی چیزی بخورم.»

شهید «محمود محب‌حسینی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نوسید: «پدر عزیزم! آرزوی دانشگاه رفتن فرزندت را داشتی، اما چه دانشگاهی بهتر از جبهه که به وسعت جنوب و غرب کشور است و قدم گذاشتن بدون وضو بر روی خاک آن معصیت دارد، دانشگاهی که گلزارش با خون شهیدان آبیاری می‌شود.»

پدر شهید «محمود محب‌حسینی» نقل می‌کند: «پدر محمود نقل می‌کند: گفتم: باباجون! مگه دختری که این‌قدر سرت رو می‌ندازی پایین، گفت: ممکنه یک بدحجاب جلوم در بیاد و شیطون به نگاه دوم امرم کنه. پس بهتره همون نگاه اول هم نباشه.»

به مناسبت سالروز شهادت شهید «محمود محب‌حسینی» فرازهایی از وصیت‌نامه این شهید گران‌قدر، در قالب پوستر منتشر می‌شود.