شهيد"محمود سالاريه" در وصيت نامه خود مى گويد:« مادر بعد از شهادتم همچون زينب ايستادگى كن، شاکر خدا باش و نماز شكر بجا آور و هيچ احساس نكن پسرت را از دست داده ای» متن کامل وصيت نامه اين شهيد بزرگوار را در نويد شاهد مازندران بخوانيد.
شهيد "ابراهيم رمضان زاده رستمى" در وصيت نامه خود مى نويسد: «خدایا قلم در دست گرفتم تا بر روی کاغذ حقایقی را بنویسم، حقایقی از دگرگونی خودم و حقایقی از امدادهایت در جبهه! »متن کامل وصيت نامه اين شهيد گرانقدر را در نويد شاهد مازندران بخوانيد.
شهيد "حمزه كيانى" در وصيت نامه خود مى گويد: «من با برادرم پیمان بسته بودم که راهش را ادامه دهم. با خودش عهد کردم که سلاح بر زمین افتاده اش را در دست بگیرم،حال خوشحالم که این کار را انجام دادم و با بدن خونین به نزد برادرم رفتم.» ادامه وصيت نامه اين شهيد بزرگوار را در نويد شاهد مازندران بخوانيد.
شهيد "محمداسماعيل سالخورده" در وصيت نامه خود مى گويد: «من در خود یک وظیفۀ شرعی دیده ام که برای پیروزی و شهادت قدم نهادم و امیدوارم که خدا به من لیاقت دهد و خون خود را برای اسلام بدهم.» ادامه وصيت نامه اين شهيد گرانقدر را در نويد شاهد مازندران بخوانيد.
شهید محسن رضایی در یک مرداد سال 1341 در خانوادهای مومن و مذهبی دیده به جهان گشود، پدرش محمدعلی و مادرش طاهره نام داشت در عملیات رمضان در شرق بصره در 7 بهمن 1361 خداوند روح مشتاق او را به سوی خویش فراخواند.
شهيد "رمضانعلى مباركى" در قسمتى از وصيت نامه خود خطاب به منافقين مى گويد: «شعارمان در ظاهر و در باطن یکی است و منافقین باید بدانند که با شعار الله اکبر و خمینی رهبر صبح بیرون می روم و غروب با همین شعار نه بیشتر و نه کمتر برمی گردم.» متن کامل وصيت نامه اين شهيد بزرگوار را در نويد شاهد مازندران بخوانيد.
شهيد "رحمت الله بطيارى" در قسمتى از وصيت نامه خود به خواهران سفارش مى كند و مى گويد: «ا خواهرم، سلاح تو حجاب است و با حجاب خود مى توانى سلاحم را برگيرى.» ادامه وصيت نامه اين شهيد بزرگوار را در نويد شاهد مازندران بخوانيد.
شهید "حسین یحیایی" در وصیت نامه خود می نویسد:«دلهاى خاموش بوى عطر دل انگيز عشق به تو را استشمام نكرده اند. این دلهای مرده، فقط در بند مال دنيا هستند. عجيب است که انسانها در اين دنياى فانى كه هيچ دلخوشى در آن نيست، دور خود را حصاری از دروغ ، تهمت، غيبت ، تكبر، خودپسندى ، شرك و نفاق کشیده اند. اینان در حقيقت مرده هاي متحرك هستند.»
شهيد "نورعلى نيكزاد" در قسمتى از وصيت نامه خود می نویسد: «اى خدا ما را ببخش به خاطر شاكر نبودنمان، ما را ببخش به خاطر فراموشى و قدر دانى نكردن از نعمت هايت، ما را ببخش به خاطر بى اعتنایی به احكام و دستوراتت، ما را ببخش به خاطر فراموش كردن خودمان كه چه بوديم و چه شديم و چه خواهيم شد!»
شهيد "محمدرضا محمدزاده" در قسمتى از وصيت نامه خود مى گويد: برای انجام تکلیف شرعی و الهی و به دستور امام عزیزمان رو به جبهه آوردم و بطور داوطلب به خدمت مقدس سربازی مشغول شدم. ما باید به پیروی از مولایمان و به فرموده رهبرمان راه شهیدان را ادامه دهیم و بر هر فرد مسلمان مردن حق است چه بهتر که مردن در راه خدا باشد.
شهید «ایرج عربسرهنگی» در وصیتنامه خود مینویسد: «بدانيد قصد من از جهاد در راه خدا، هوس يا احساس نبود، بلكه از روى آگاهى بوده و با شناخت به اينكه اين سفر برايم برگشت ندارد به اين راه رفتم. بدانيد كه شهيد كسى است كه نسبت به زمان خود آگاه است و مسئول؛ هر عملى كه مىكند از روى كمال آگاهى است.» در ادامه متن کامل وصیتنامه همراه با دستخط این شهید گرانقدر را ببینید.
شهید "حسین سنگسری" در بخشی از وصیت نامه خود می نویسد:«اى ملت مسلمان و شهيد پرور! تقوا را فراموش نكنيد؛ اگر باتقوا باشيد، در اين برهه از زندگى پيروزيد و قطعا هم از روى اراده بر هواى نفس خود مسلطيد .»