علی نیستانی از کارکنان بازنشسته بنیاد شهید بیان میکند: پدر شهید «مهدی عفتی» تا ما را دید به سمت ما آمد و گفت: چرا آنقدر دیر آمدید؟ گویی منتظر ما بود. «هنوز کلامی برای اطلاع خبر شهادت باز نشده بود که پدر شهید با آرامشی عجیب، از تأخیر ما گلایه کرد و اعلام داشت که از شهادت پسرش آگاه است.»