شهید یدالله طحانیان

در گزیده‌ای از دست‌نوشته‌های شهید «یدالله طحانیان» می‌خوانیم: «خواهرم و برادرم! با من بخوان سرود رزم را، سرود فتح و پیروزی را و سرود آزادی مستضعفان از قید تمامی مستکبران را.»

شهید «یدالله طحانیان» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «ای خواهرم! از تو می‌خواهم همچون زینب که راه برادرش حسین را ادامه داد، ادامه دهنده راه باشی.»

مادر شهید «یدالله طحانیان» نقل می‌کند: «‌می‌رفت توی اتاق و در را می‌بست. گاهی وقت‌ها نگرانش می‌شدم و سرک می‌کشیدم. قرآن دستش بود و گریه می‌کرد.»

قرآن دستش بود و گریه می‌کرد. ترجمه‌اش را می‌خواند.