در قالب برنامه ی «مهمانی شهدا» دانش آموزان و معلمان مناطق مهرشهر و کمالشهر استان البرز همراه با خانواده ها با حضور در کنار شهدای گمنام هیئت انصار کرج با شهدا تجدید میثاق کردند.
امام خمینی را بسیار دوست می داشت و همیشه گوش به فرامینش می داد. تا اینکه برای آخرین بار که می خواست به جبهه برود با همه ما روبوسی کرد و رفت بعد از مدتی از طریق سپاه متوجه شدیم که ایشان به شهادت رسیدند.
سوم فروردين 1342، در شهرستان بندرگز به دنيا آمد. پدرش «قربان»، كشاورز بود و مادرش «حاجيه خاتون» نام داشت. در حد دوره راهنمايي درس خواند. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت.
ای جوانان نکند در رختخواب ذلت بمیرید که حسین در میدان نبرد شهید شد. ای جوانان مبادا در غفلت بمیرید که علی در محراب عبادت شهید شد. و مبادا در حال بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین در راه حسین و با مذهب شهید شد.
برادران و خواهران حزب الله باید شب و روز خدا را به خاطر این همه نعمتی که به ما عنایت کرده تسبیح و ستایش کنیم. ستایش بخاطر نعمت بزرگ او که همانا ولایت امام حاضر است.
سرانجام اين دلاور خستگي ناپذير در سن 17 سالگي در تاريخ بیست و سوم آذر 1360، در منطقه شياكوه استان كردستان مفقود الاثر گرديد كه بعد از 13 سال چشم انتظاري در سال 1373 پيكر پاك و مطهرش به آغوش گرم خانواده برگشت.
تحصيلات خود را تا مقطع راهنمايی ادامه داد همزمان با سالهای اوج جنگ تحميلي در سال 1363 علي رغم مشكلي كه در زمينه كمی سن و سال جهت اعزام به جبهه داشت و مسئولين اعزام نيرو در سپاه ورامين نيز با اعزام او موافقت نمي كردند با اصرار و واسطه قرار دادن دوستانش به جبهه هاي غرب كشور عزيمت نمود پس از طي دوره ي آموزشي به گردان شهيد جمدي ، گروه تخريب تحت امر قرارگاه حمزه سيدالشهداء پيوست
مهدی در ۱۴ فروردین ماه سال ۱۳۶۸ در مشهد مقدس به دنیا آمد. بعدها با خانواد هاش به قم هجرت کردند. با حضور در مراسم اولین تشییع شهید مدافع حرم در قم، عشق جهاد در وجودش شعله کشید.
مدتها با دموکراتها و کوموله ها به مبارزه پرداخت و در یکی ازاین درگیری ها پس از زخمی شدن از ناحیه کتف باز به مبارزه خود ادامه داد و اسلحه را تا آخرین نفس به زمین نگذاشت و بادست طرف دیگر آن را به سوی دشمن هدف می گرفت
«جمیله شاه حسینی» همسر شهید «علیرضا یزدانی»، عاشورای سال 1373 را که همسرش در جریان بمبگذاری منافقین در حرم امام رضا (ع) شهید شد را بازگو میکند و ساعات تلخی را که منتظر بازگشت او شد و هرگز نیامد.
«محمدرضا کریمی» از رزمندگان گردان کمیل تعریف میکند: در بین اعزام اولیها، یک بسیجی جوان و لاغر اندامی بود که با اشک و التماس، به نیروهای کمیل اضافه شد. شب عملیات والفجر، همان بچه بسیجی بدون معطلی خوابید روی سیمهای خاردار.