خاطرات شفاهی؛
جانباز سرافراز «قنبر پورراونگ» درباره نحوه مجروحیت خود روایت میکند: سال ۱۳۶۴ وارد جبهه شدم و توفیق حضور در جبهه را سه بار به دست آوردم. یک شب در منطقه خوابیده بودیم که دشمن حمله شیمیایی کرد. از آنجا که چشمها و دهانمان باز بود و در معرض مواد شیمیایی قرار داشتیم، دچار مصدومیت شیمیایی شدیم. از مسئولان میخواهم رسیدگی بیشتری به مردم داشته باشند؛ چراکه این مردم بودند که پشت جبهه را حفظ میکردند. این انقلاب متعلق به مردم است. اگر ما هم به جبهه رفتیم، وظیفهمان را انجام دادیم و از هیچکس طلبکار نیستیم.