یادداشت علی اکبر رستگار

علی‌اکبر رستگار: «در آن سال‌های پر از التهاب، حضورِ او، چون لنگری بود که کشتی طوفان‌زده احساسات عمومی را آرام می‌کرد. مردمی که به او عشق می‌ورزیدند، او را نه در جایگاه یک مقام رسمی، که در مقام مرشدی که دلسوزانه راه نشان می‌دهد، می‌دیدند.»