شهدای ناو دنا

نماینده ولی فقیه در بنیاد شهید در مراسم افتتاح نمایشگاه «نغمه‌های بی‌صدا» اظهار کرد: جنایت علیه غیرنظامیان و هدف قرار دادن مدارس و کودکان، از جمله حوادثی است که نمونه‌های آن به ندرت در تاریخ مشاهده شده و نشان می‌دهد دشمن تنها به دنبال نبرد نظامی نیست، بلکه نابودی انسان‌ها و نسل آینده را دنبال می‌کند.

این مستند با همکاری دفتر امام جمعه تربت‌حیدریه، دفتر حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس تیپ ۱۷۷ شهید محمدجعفر نصر اصفهانی، بنیاد شهید و امور ایثارگران و کانون فرهنگی هنری شهید حجتی در حال تولید است و تلاش دارد روایت متفاوتی از زندگی، شخصیت، خدمات و شهادت این شهید والامقام ارائه دهد.

شهدای ناو دنا تنها نظامیان حاضر در یک مأموریت دریایی نبودند؛ آنان فرزندان خانواده‌هایی بودند که سال‌ها با دوری عزیزان خود کنار آمده بودند تا امنیت کشور حفظ شود. هر یک از این شهدا، روایتی مستقل از ایمان، تلاش، مسئولیت‌پذیری و عشق به وطن دارند. در میان این شهیدان، نام شهید محمدامین احمدحاجی، جوانی از خطه خراسان رضوی و شهرستان تربت‌حیدریه، بیش از پیش در ذهن مردم ماندگار شد. نوید شاهد خراسان رضوی در گفت‌وگویی اختصاصی با مادر این شهید والامقام، به مرور خاطرات زندگی، ویژگی‌های اخلاقی، عشق او به امام رضا (ع) و لحظه دریافت خبر شهادتش پرداخته است.

حجت الاسلام والمسلمین وکیلی پور نماینده ویژه رهبر معظم انقلاب اسلامی روز گذشته در ادامه سفر به هرمزگان به خانه شهید نصیری رفت.

«یک ترس دارم که در رختخواب بمیرم و یک آرزو دارم که به شهادت برسم.» این را ملیحه پهلوانی‌زاده، همسر شهید جاویدالاثر بهمن اسفندیاری به نقل از خود شهید می‌گوید؛ ملوانی که آبان ۱۳۶۳ در قروه همدان متولد شد، سال ۱۳۹۸ با او ازدواج کرد، صاحب یک فرزند پسر به نام سورنا شد و سرانجام در ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ در مأموریت بازگشت از رزمایش میلان ۲۰۲۶ که هر دو سال یک‌بار به میزبانی هند با هدف کمک‌های بشردوستانه، نجات کشتی‌ها از دزدان دریایی و با حضور ۷۴ کشور از جمله آمریکا برگزار می‌شود؛ بر اثر اصابت دو اژدر آمریکایی به شهادت رسید و پیکرش در اقیانوس آرام جاویدالاثر ماند. در ادامه، روایت «ملیحه پهلوانی‌زاده» همسر شهید دریادل بهمن اسفندیاری از زندگی مشترک، وداع آخر و لحظات پایانی را می‌خوانید.

تله‌تئاتر «دنا هنوز غرق نشده است» به تهیه‌کنندگی علی نیکی و نویسندگی و کارگردانی علیرضا مصرپور در تبریز تولید شد؛ اثری نمایشی که با نگاهی انسانی به پیامد‌های جنگ، تلاش می‌کند بخشی از حافظه تاریخی ملت ایران و یاد ایثارگری شهدا را در قالب تصویر و نمایش زنده نگه دارد.

در جنوب ایران وقتی کسی در دریا غرق می‌شود، مردم به ساحل می‌روند و آنقدر سنج و دمام می‌زنند تا امواج پیکرها را بازگرداند. در روز ملی خلیج فارس، این آیین کهن برای مفقودالاثران دلاور «ناو دنا» اجرا شد. دلاورانی که در ماموریت آموزشی و صلح راهی دریا شدند اما با حمله وحشیانه آمریکا به شهادت رسیدند.

دریا همیشه آرام نبوده است. گاه موج‌هایش فریاد می‌زنند و گاه سکوتش، روایتگر حماسه‌هایی است که بر صفحه‌اش نقش بسته. ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ یکی از همان روز‌های خونین تاریخ بود؛ روزی که اقیانوس هند، بی‌آنکه صدای هشداری بشنود، شاهد زخمی مهلک بر پیکر ناوشکن تماماً ایرانی «دنا» شد. زیردریایی آمریکا جنایتکار، قواعد بازی را زیر پا گذاشت و در سکوت مرگبار خود، ۱۰۴ ستاره دریادل را از آسمان ایران ربود و ۲۰ تن دیگر را در دل آب‌های بین‌المللی، جاویدان ساخت. این گزارش، روایت همان جنایت است؛ از آن لحظه که موشک آمد و دریادلان ایران در امواج متلاطم اقیانوس به شهادت رسیدند.

ای دنا! ای کوهِ استوار! ای نمادِ صلابت و ایستادگیِ ایران! همچنان که بر فرازِ زمین، استوار و سربلند ایستاده‌ای، کشتیِ دنا نیز در عمقِ دریا، حماسه‌یِ مقاومت و مظلومیت را حک کرد. 

همزمان با گرامیداشت روز ارتش جمهوری اسلامی ایران، جمعی از مسئولان شهرستان حاجی‌آباد با حضور در روستاهای شمیل و جائین با ملوانان ناو دنا دیدار کرده و از تلاش‌ها و فداکاری‌های آنان در پاسداری از مرزهای آبی کشور قدردانی کردند.