«علی اکبر قبل از آنکه سنش به نماز برسد وقت اذان ظهر و مغرب در پشتبام خانه با صدای بلند اذان میخواند اتفاقاً چند وقت پیش یکی از همسایهها میگفت بعد از گذشت اینهمه سال هنوز صدای اذان گفتن علی اکبر در محل پیچیدهاست. درست می گوید پژواک صدای علی اکبر را میشنوم انگار اذانی که میگفت به خورد تک به تک آجرهای محل رفته است...»در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان خواهرش در نوید شاهد بخوانید.