مدیرعامل اتحادیه شرکت‌های تعاونی هرمزگان از شهادت دو صیاد در پی حملات تروریستی شب گذشته آمریکا به اسکله صیادی کوهستک خبر داد و گفت: دو صیاد دیگر نیز در این حمله مجروح و برای مداوا به بیمارستان منتقل شدند.
از پس از فوت پدر در کودکی تا ایستادگی در برابر دشمن بعث؛ امروز سالروز شهادت شهید خلیل حیدری فارفار را گرامی می‌داریم؛ قهرمانی که زندگی‌اش را وقف خدمت به خانواده، دین و میهن کرد.
«حسین صادقی» گفت: به مناسبت روز ملّی ادبیات کودک و نوجوان و به یاد رهبر شهید، محفل شعرخوانی و نقد و بررسی آثار شاعران نوجوان در موزه شهدای اردبیل برگزار می‌شود.
تبریز، شهر اولین‌ها، شاهد یکی از بزرگترین و حماسی‌ترین تجمعات تاریخی خود بود. از نخستین ساعات صبح، سیل خروشان عزاداران در میعادگاه‌های اصلی شهر گرد هم آمدند تا در سوگ رهبر شهید، بار دیگر وحدت و اقتدار خود را به نمایش بگذارند.
عطا ناوکی مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران هرمزگان، به همراه حجت‌الاسلام عبدالرسول قدوسی، رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان میناب، با حضور در منازل ۱۱ تن از مجروحان جنگ رمضان، از آنان عیادت و دلجویی کردند.
همسر شهید «عین‌الله حامدی» نقل می‌کند: «بعد از نماز وقتی روح‌الله می‌خواست جانماز را جمع کند، گفت: مامان! نگاه کن، باز خدا به‌خاطر اینکه نماز می‌خونم برام هدیه فرستاده.»
دوست شهید «عین‌الله حامدی» نقل می‌کند: «از عین‌الله پرسیدم: چند وقت می‌خوای جبهه بمونی؟ سرش را تکان داد و گفت: من که نوشتم تا آخر عمر. امیدوارم همین‌طور بشه.»
مراسم چهارمین ماهگرد شهادت دانش‌آموزان میناب با حضور پرشور اقشار مختلف مردم، خانواده‌های معظم شهدا و جمعی از مسئولان استانی و شهرستانی در مسجد جامع میناب برگزار شد.
خانواده‌های کودکان شهید مدرسه شجره طیبه میناب، برای حضور در آیین وداع و تشییع رهبر شهید وارد تهران شدند. حدود ۴۰۰ نفر از خانواده جگرگوشه‌های ایران در مدرسه شجره طیبه میناب و دیگر شهدای استان هرمزگان در جنگ اخیر در فضایی سرشار از حزن و اندوه و احترام به صبر و پایمردیشان وارد تهران شدند تا به تشییع کنندگان رهبر شهید بپیوندند.
مادران و پدران شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، با قلب‌هایی سرشار از عشق و وفاداری، راهی مراسم تشییع رهبر شهید شدند. در میان جمعیت، مادری که خود داغ فرزند را بر دل دارد، با جمله‌ای که از عمق باور و ارادتش برمی‌خاست گفت: «سه تا بچه دیگر دارم، فدای آقا.» این جمله، روایت احساس و باور شخصی اوست؛ روایتی از خانواده‌هایی که با وجود تحمل سنگین‌ترین داغ‌ها، همچنان با صلابت و استواری در مسیر آرمان‌های خود ایستاده‌اند.