شش ماه آخری که با هم زندگی میکردیم خیلی میگفت: خانم دعا کن من شهید شوم. من میگفتم دوست ندارم در این سن و سال شهید شوی، ولی ایشان میگفت: اوج سعادت مرد در ۴۰ سالگی است. آخر هم در ۳۹ سالگی شهید شد.
در دوران جنگ به خدمت مقدس سربازی رفته بودم. من که عشق به جبهه با تمام وجودم عجین شده بود نتوانستم که جبهه و جنگ را ترک کنم. بعد از پایان سربازی همچنان در جبهه به صورت بسیجی ماندم و بعد به عضویت سپاه در جنگ ماندم.
نزدیک غروب بود که صدای ناله و فریاد برادران به گوش رسید. با خبر شدیم که به دستور فرمانده اردوگاه رو پای سه نفر از اسرا گازوئیل ریخته و سپس کبریت کشیده اند.
گوشه ی اتاق روی موتور قرمز رنگی پارچه ای توری و سفید انداخته، این موتورسیکلت از سال 1361 تا همین امروز که 32 سال از آن تاریخ گذشته گوشه ی اتاق پیرزن جا خوش کرده و تنها یادگار پسری است که از سال 1361 تاکنون مفقودالاثر است.
سرلشکر منصور ستاری به همراه شهید اردستانی و شهید یاسینی در تاریخ ۱۵ دیماه ۱۳۷۳ پس از انجام مأموریت در اصفهان، در حالی که به مقصد تهران باز میگشتند، هواپیمایشان دچار سانحه شد و سقوط کرد و همگی به درجه رفیع شهادت نائل آمد. شهید ستاری در زمان شهادت «فرماندهی نیروی هوایی ارتش» را بر عهده داشت
شهید سیدرضا حسینی نوده که به همراه همسرش در مزارع کشاورزی مردم فعالیت میکرد به خاطر عشق به حضرت زینب (س) دست از زندگی شست و با شعار «کلنا عباسک یا زینب (س)» به دفاع از حریم آلالله رفت.
شهید حسین خرگهی در روز پنجم شهریور 1348 در روستای برکو از توابع منطقه ی دارالمیزان (استان فارس) متولد شد .با شروع جنگ تحمیلی ایشان که پیرو خط امام بود به بسیج سپاه جم پیوست.سرانجام در روز چهارم دیماه 1365 به شهادت رسید.
شهید محمد جواد اجرائی در سال 1348 در جم دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را تا دوم دبیرستان ادامه داد و بعد عازم جبهه جنگ شد و سرانجام در 65/10/21 در عملیات کربلای پنج و در منطقه شلمچه به شهادت رسید.
مراسم گرامیداشت یاد و خاطره شهید والامقام «حسین قاسمی» با حضور خادمین شهدا و مردم شهید پرور کرج در روز دوشنبه هفدهم دی ماه 1397، از ساعت 15 الی 16:30 در مسجد اسلامی واقع در کرج، بلوار هفتم تیر، چهار راه مصباح، به سمت میدان امام حسین(ع)، ابتدای خیابان رنجی ها برگزار می شود.
گفتوگو با همسر شهید محمدحسن دهقانی از شهدای روحانی مدافع حرم
با آنکه دختر کوچکم مرتباً بهانه بابایش را میگرفت ولی وقتی حرف دیدار با آقا را آوردم، خیلی خوشحال شد. دختر بزرگم همیشه میگفت: خوش به حال بچههایی که به دیدار آقا میروند که من هم میگفتم: «فقط بچههای شهید را میپذیرند که به دیدار آقا بروند.»