شهيد محمد خمسه لوئي پاسداري ريزنقش، تيزبين و شجاعت محض بود و در عين حال مخلص، آگاه و فعال بود. لذا از آغاز جنگ تحميلي تا لحظه شهادتش، كمتر عملياتي بود كه اين ستارة درخشان انقلاب در آن عمليات، درخششي نظرگير از خود بروز ندهد.
به ارزش های اسلامی پایبند بود و آن را راهی برای رسیدن به سعادت اخروی می دانست. عشق به وطن و امام انقلاب در وجودش ریشه داده بود و می رفت تا از او شهید کربلا بسازد.
سيروس عاشق شهادت بود و خداوند بزرگ او را به آرزويش رسانيد و من مادر سيروس ميدانستم سيروس شهيد خواهد شد از خدا خواستم كه اگر سيروس شهيد شد جنازهاش را به من بدهد.
بارها راهم را در مغزم تجزيه و تحليل كرده ام و آن را با مكاتب ديگر در اصل و فرع قرارداده ام و هيچ راهى را بهتر از راه انبياء كه راه خون و شهادت است، نيافتم و هر چند در كتب مختلف را تفحص كردم اما مطهرتر از قرآن نيافتم
شهید ابراهیمی معتقد به نظام جمهوري اسلامي و پشتيبان جمهوري اسلامي و پشتيبان ولايت فقيه بود و بارها شنیده می شد که می گفت: «پشتیبان ولایت باشید تا نظام آسیب نبیند.
روز شهادت رضا من شهادت را از چهره برادرم آموختم و شهامت و ايثار را نیز از مادرم آموختم. شهادتي كه از حسين(ع) به برادرم و شهامتي كه از حضرت زينب كبري(س) به مادرم به ارث رسيده بود.
گاهی سر دردِدل مادری می نشست و می گفت: «مادر جان به سرت قسم، تا عمردارم علاقه ام را از انقلاب و امام كم نمي كنم و قول مي دهم تا آخرين قطره خون و آخرين گلوله تفنگم از خون شهيدان و امر حضرت امام راحل(ره)و دفاع از وطن دست برندارم.»