خاطرات شفاهی خانواده شهدا

جانباز گرانقدر 25 درصد «حسین ایزدی» در بخشهایی از خاطراتش از دوران جبهه های دفاع مقدس تعریف می‌کند:«رزمنده‌های زمان جنگ واقعاً همشون قهرمان بودن. چون ما با چشم هامون شجاعتشونو دیدیم. جنگیدنشون رو دیدیم. تا لحظه آخر که به شهادت رسیدند ایستادگی کردند و پای کشورشان ماندند.»

جانباز 35 درصد و آزاده سرافراز «احمد عرفانی» در بخشهایی از خاطراتش در دوران اسارت تعریف می‌کند:اون اسارت برای ما یک‌دانشگاه بود. واقعا یک‌دانشگاه بود. با افراد مختلف و زبان‌های مختلف کسانی که با ما دراسارت بودند وهرکدوم بلاخره اون مسیر خودشون رو انتخاب کرده بودند، چیز‌های خیلی زیادی دراسارت یاد گرفتیم که بعد از اسارت به چه شکل وبه چه نوع زندگی کنیم.

پدر بزرگوار شهید «ابراهیم حسینی» در خاطراتی از فرزند شهیدش تعریف می‌کند:«ما بعد از شهادتش متوجه شدیم او چه فعالیت‌ها و کار‌های بزرگی را در مسجد و محله به انجام می‌رسانده که حتی ما هم از عمق آن خبر نداشتیم. گویی او زندگی دیگری را به موازات زندگی روزمره‌اش اداره می‌کرده است.»

شهید «عزیز اله پورمند» از شهدای دفاع مقدس است که اسفندماه 1366 طی عملیات بیت المقدس منطقه شاخ شمیران کردستان به درجه رفیع شهادت نایل آمد. برادر شهید می گوید: شهید عزیزاله چند روز قبل از پایان مرخصی اش به جبهه باز می گشت حتی با بدنی مجروح، وظیفه ما به عنوان خانواده شهدا این است در درجه اول باید همواره یاور امام و انقلاب باشیم.