خاطرات/ ثمره این سختیها باید همچون عسل نزد ما شیرین بیاید
همسر شهید «علیرضا بلباسی» میگوید: ما برای رسیدن به خالق هستی مانند خمیری هستیم که آن را در داخل تنور میگذارند و خمیر باید تحمل آتش بسیار داغ و حرارت خیلی زیاد را داشته باشد. تا تبدیل به نان شود. من و تو نیز باید مانند آن خمیر در داخل آتشداغ روزگار پخته شویم و ثمره این سختیها باید همچون عسل نزد ما شیرین بیاید.
به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «علیرضا بلباسی» فرزند رسول بلباسی در سال ۱۳۳۲ در روستای آسور از روستاهای استان مازندران به دنیا آمد. دوره ابتدایی را در شهرستان فریدونکنار گذراند و آن را با موفقیت پشت سر گذاشت. سرانجام در عملیات کربلای ۸ در شلمچه در بیست و یکم اسفند ۱۳۶۵، براثر اصابت ترکش خمپاره دشمن به شهادت رسید.
چند خاطرهای از شهید «علیرضا بلباسی»:
مریم صادقی همسر علیرضا دراینباره میگوید: یکبار که علیرضا به مرخصی آمده بود متوجه اضطراب من شد و گفت: من و تو برای این خلق نشدهایم که همیشه در این دنیا بمانیم؛ بلکه بهطور موقت در اینجا هستیم و هدف ما رسیدن به لقاءالله است. ما برای رسیدن به خالق هستی مانند خمیری هستیم که آن را در داخل تنور میگذارند و خمیر باید تحمل آتش بسیار داغ و حرارت خیلی زیاد را داشته باشد. تا تبدیل به نان شود. من و تو نیز باید مانند آن خمیر در داخل آتشداغ روزگار پخته شویم و ثمره این سختیها باید همچون عسل نزد ما شیرین بیاید.
همرزم شهید علیرضا بلباسی میگوید:روزی در گردان نوشابه توزیع کردند. نیروهای شاغل در ستاد فرماندهی نوشابه خود را ننوشیده بودند. زمانی که بچههای ستاد فرماندهی خواستند نوشابهها را بنوشند علیرضا بلباسی به آنها گفت: باید نوشابه را بنوشید، چون رزمندگان فکر میکنند که، چون ما در ستاد فرماندهی هستیم دو بار نوشابه گرفتهایم و موجب گناه آنها میشویم.
انتهای پیام/
