هم‌رزم شهید «نورالله عزالدین» نقل می‌کند: «گفتم: کجایی؟ همه توی چادر منتظرت هستن. گفت: همین دور و بر‌ها بودم تا مجوز بگیرم، کمی دیر شد. گفتم: مجوز چی؟ گفت: داشتم برای مجوز شهادت چونه می‌زدم. بالاخره گرفتم.»
شهید «مجید مرادی‌حقیقی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «بدانید که من با عشق و علاقه به مکتبم و به‌خاطر پیروی از رهبرم امام خمینی و برای ادای تکلیفم به جبهه آمده‌ام تا جانم را در راه دفاع از اسلام فدا کنم.»
شهید «مجید مرادی‌حقیقی» سی‌ام شهریور ۱۳۴۸ در روستای محمدآباد از توابع شهرستان گرمسار به دنیا آمد. او همراه پدر در مراسم و مجالس مذهبی شرکت می‌کرد و خیلی زود دل و جانش با نماز و قرائت قرآن انس گرفت و پیوندی عمیق با معنویت برقرار کرد. سرانجام در بیست و یکم بهمن‌ماه ۱۳۶۴ در منطقه عملیاتی والفجر هشت به شهادت رسید.
ماه مبارک رمضان در آستانه فرا رسیدن است؛ ماهی که فراتر از یک مقطع زمانی در تقویم عبادی، مدرسه‌ای برای تربیت انسان و جامعه به شمار می‌رود. مدرسه‌ای که در آن، خودسازی، گذشت و مسئولیت‌پذیری معنا می‌یابد؛ همان ارزش‌هایی که شهدا با جان خویش به آنها عینیت بخشیدند.
رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح روز ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، در دیدار پرشور هزاران نفر از مردم تبریز و آذربایجان شرقی، سال جاری را سالی عجیب و پرحادثه خواندند و با برشمردن پیروزی ملت در جنگ ۱۲روزه، ناکامی فتنه سنگین دی‌ماه و حضور کم‌نظیر مردم در راهپیمایی‌های ۲۲ دی و ۲۲ بهمن، این رخداد‌ها را نشانه اقتدار، زنده‌بودن و هوشیاری ملت ایران دانستند و بر ضرورت حفظ آمادگی، اتحاد ملی و آرامش عمومی تأکید کردند.