مشق غیرت در کلاس سیزدهم

به گزارش نوید شاهد سمنان، بعضی نام‌ها را باید با احترام نوشت و در دفتر خاطرات یک ملت ثبت کرد. محمدحسین فهمیده یکی از همان نام‌هاست. او در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۶ در محله پامنار قم دیده به جهان گشود و در ۸ آبان ۱۳۵۹ در خرمشهر به شهادت رسید؛ تنها ۱۳ سال داشت، اما سال‌های زندگی‌اش را نه با عدد، بلکه با «فهمیده» می‌سنجند. فهمیده پیش از آنکه به سن تکلیف برسد، تکلیف خود را شناخت و به آن عمل کرد. او در آغاز جنگ تحمیلی، بدون اطلاع خانواده به جبهه خرمشهر رفت و در کنار رزمندگان ایستاد.

روز هشتم آبان ۱۳۵۹ هنگامی که پنج دستگاه تانک بعثی به سوی رزمندگان ایران هجوم آوردند، هم‌سنگرش محمدرضا شمس به شدت مجروح شد. فهمیده او را با سختی به پشت خط رساند و سپس با بستن چند نارنجک به کمر خود، زیر یکی از تانک‌های دشمن رفت و آن را منهدم کرد. این اقدام شجاعانه پیشروی دشمن را متوقف ساخت و او خود به شهادت رسید. امام خمینی(ره) درباره او فرمودند: «رهبر ما آن طفل سیزده‌ساله‌ای است که با قلب کوچک خود، که ارزشش از صد‌ها زبان و قلم بزرگ‌تر است، با نارنجک خود را زیر تانک دشمن انداخت و آن را منهدم ساخت.» این جمله، نه یک تعارف، بلکه اعتراف به یک حقیقت بود: نوجوانی می‌تواند در معادلات تاریخ، وزنی به سنگینی یک ارتش داشته باشد.

از همین رو، هشتم آبان در تقویم رسمی کشور به نام «روز نوجوان و بسیج دانش‌آموزی» نام‌گذاری شده است. این نام‌گذاری تنها یک بزرگداشت نیست؛ یک درس زنده است. فهمیده با خون خود به هم‌سالانش آموخت که نوجوانی، بهترین فصل رویش است؛ فصلی که می‌توان در آن حتی تانک‌ها را متوقف کرد. او ثابت کرد سن کم، بهانه‌ای برای غایب‌بودن از میدان نیست؛ بلکه می‌توان با قلبی کوچک و اراده‌ای بزرگ، کار‌های بزرگ کرد.

هفته بسیج دانش‌آموزی نیز از هشتم تا چهاردهم آبان ادامه دارد؛ هفته‌ای که در آن دانش‌آموزان بسیجی با آرمان‌های فهمیده تجدید بیعت می‌کنند. اما پرسش مهم‌تر این است: فهمیده امروز برای نسل نوجوان چه پیامی دارد؟ پیام او این است که مسئولیت‌شناسی، محدود به سن و سال نیست. نوجوان امروز نیز می‌تواند در میدان علم، فناوری، فرهنگ و سازندگی، همان روحیه ایثار و شجاعت را تکرار کند. آمار‌ها نشان می‌دهد که در طول هشت سال دفاع مقدس، حدود ۳۶ هزار دانش‌آموز از سراسر کشور به شهادت رسیدند و بیش از ۵۵۰ هزار دانش‌آموز به جبهه‌ها اعزام شدند. این اعداد گواه آن است که نسل نوجوان آن روزگار، بیش از بسیاری از اقشار دیگر احساس مسئولیت کرد.

فهمیده فقط یک شهید نیست؛ یک معلم است. معلمی که با خون خود به هم‌سالانش آموخت نوجوانی، بهترین فصل رویش است. او رفت، اما به ما فهماند که رفتن نیز گاهی بزرگ‌ترین شکل ماندن است. امروز که سال‌ها از آن روز گذشته، نام فهمیده نه فقط بر یک خیابان یا مدرسه، بلکه بر وجدان جمعی یک ملت حک شده است. روز نوجوان و بسیج دانش‌آموزی، فرصتی است تا از خود بپرسیم: ما در برابر این میراث، چه مسئولیتی داریم؟ پاسخ روشن است: زنده نگه‌داشتن یاد او، نه با برگزاری مراسم، بلکه با عمل به همان درسی که او با خون خود نوشت؛ درس مسئولیت‌شناسی، ایستادگی و ایمان به آرمان‌های بزرگ.

انتهای متن/