خاطره / «ایثار»
همسر شهید «امین شیرالی» برایمان روایت میکند: «بعضی آدمها مهربانی را نه در حرف که در عمل معنا میکنند امین از همان جنس مردهایی بود که دلش برای مردم میتپید، او که در یک شب سرد زمستانی وقتی با پیرمردی بیپناه زیر پل روبهرو شد بیتفاوت از کنارش نگذشت و با بخشیدن پتو و بالش گرمای انسانیت را به او هدیه داد.»
به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید امین شیرالی در یازدهم دیماه ۱۳۶۷ در شهرستان اهواز دیده به جهان گشود. پدرش غلامحسین و مادرش فرح نام داشت. در سال ۱۳۹۷ پس از اخذ مدرک مهندسی مکانیک وارد سپاه پاسداران شد. سرانجام در دوازدهم اسفندماه ۱۴۰۴ بر اثر حمله موشکی رژیم صهیونیستی و در بیمارستان صحرایی دارخوین که به صورت داوطلبانه حضور پیدا کرد به فیض عظیم شهادت نائل آمد و به یاران شهیدش پیوست. پیکر مطهر این شهید والامقام پس از تشییع باشکوه در گلزار شهدای زادگاهش آرام گرفت.
متن خاطره:
از خصلتهای بارز شهید امین، توجه و دلسوزی نسبت به مردم به ویژه افراد نیازمند بود.
وی هیچ گاه نمیتوانست رنج کسی را ببیند و بیتفاوت بماند هرجا احساس میکرد کسی محتاج کمک است تا جایی که میتوانست قدمی برایش برمیداشت.
به خوبی در خاطر دارم در یک روز در فصل زمستان در هوایی سرد با پیرمردی رو به رو شد که زیر پل مانده بود و جایی برای استراحت نداشت.
پیرمرد از او خواست اگر راضی است پتو و بالشی به او بدهد تا بتواند شب را با سختی کمتری سر کند.
امین بی درنگ به خانه آمد و داستان را برایم تعریف کرد و از من پرسید: «آیا راضی هستی برای او پتو و بالشی ببرم»
با لبخند رضایت بخش گفتم: «چرا که نه»
امین بلافاصله: «بالش و پتویی برداشت و برای آن مرد سالخورده برد تا در آن سرمای زمستان بیپناه و بیسرپناه نماند.»
انتهای پیام/
