وقتی موکب‌ها به نام شهدا جان می‌گیرند

به گزارش نوید شاهد کهگیلویه وبویراحمد-سید علی مختارنیا، اربعین، فقط یک سفر نیست؛ یک مدرسه بزرگ تربیت دل‌هاست. مدرسه‌ای که در آن، انسان می‌آموزد چگونه از خود عبور کند، چگونه عاشقانه در مسیر حقیقت قدم بردارد و چگونه خدمت را نه یک کار عادی، بلکه یک افتخار بداند. در چنین میدانی، موکب‌ها فقط ایستگاه‌های استراحت و پذیرایی نیستند؛ هر موکب، پرچمی از ارادت، نشانی از اخلاص و روایتی زنده از فرهنگ عاشورا است.

در این میان، موکب‌هایی که در استان کهگیلویه و بویراحمد به نام شهدا مزین شده‌اند، معنا و جلوه‌ای عمیق‌تر دارند. این نام‌ها صرفاً بر یک تابلو نوشته نشده‌اند؛ بر دل‌ها حک شده‌اند. وقتی زائر خسته از راه می‌رسد و در سایه موکبی با نام شهید آرام می‌گیرد، در حقیقت با یک فرهنگ روبه‌رو می‌شود؛ فرهنگی که از جبهه‌های دفاع مقدس تا جاده‌های منتهی به کربلا، همچنان زنده و جاری است.

موکب شهدای بخش سوق که این روز‌ها با خدمت‌رسانی شبانه‌روزی در مسیر بازگشت زائران، پرچم اخلاص را برافراشته است، تنها یک مجموعه مردمی برای پذیرایی نیست؛ نشانی از آن است که مردم این دیار هنوز هم می‌خواهند نام شهدا را نه فقط در قاب‌ها و یادواره‌ها، بلکه در متن زندگی اجتماعی و دینی خود زنده نگه دارند. آنجا که ۶۰ خادم، بی‌وقفه برای اسکان، تغذیه و آرامش زائران تلاش می‌کنند، در واقع چیزی فراتر از خدمت در جریان است؛ روح ایثار در حال بازتولید است.

در سوی دیگر، موکب شهدای شهرستان بهمئی که در مسیر نجف به کربلا و در عمود ۹۲ مستقر شده، نمونه‌ای روشن از همان پیوند عمیق میان فرهنگ شهادت و خدمت است. این‌که نام شهدا در قلب مسیر اربعین، بر پیشانی موکب‌ها می‌درخشد، یک پیام روشن دارد: راه شهید، از کربلا جدا نیست. آنان که روزی در میدان جهاد از حریم ایمان و وطن دفاع کردند، امروز با نامشان به زائران حسین (ع) آرامش، قوت و امید می‌بخشند.

حضور موکب شهدای گچساران وباشت ، چرام و موکب طریق‌الشهدا در یاسوج، تنگه مهریان نیز همین حقیقت را کامل‌تر می‌کند؛ حقیقتی که می‌گوید مردم کهگیلویه و بویراحمد، اربعین را فقط یک مناسبت مذهبی نمی‌بینند، بلکه آن را فرصتی برای تجدید عهد با شهدا و آرمان‌های بلند آنان می‌دانند. اینجا خدمت به زائر، امتداد همان باوری است که روزی جوانان این سرزمین را راهی جبهه‌ها کرد؛ باوری که هنوز در لباس خادمی، در سادگی موکب‌ها و در بی‌ادعایی مردم این دیار دیده می‌شود.

راز تأثیرگذاری این موکب‌ها نیز دقیقاً در همین نقطه نهفته است. آنها از جنس تبلیغ و نمایش نیستند؛ از جنس ایمان‌اند. موکب ها ساده، اما سرشار از معنا، سفره‌هایی بی‌تکلف، اما لبریز از محبت، و خادمانی گمنام، اما بزرگ، که نام شهدا را بر دوش می‌کشند تا مبادا این راه، از حافظه نسل‌ها دور بماند.

امروز اگر نام شهدا بر سردر موکب‌ها نشسته است، تنها برای تکریم یک خاطره نیست؛ برای زنده نگه داشتن یک مسیر است. مسیری که از عاشورا آغاز می‌شود، در دفاع مقدس امتداد می‌یابد و در خدمت صادقانه به زائران اربعین جلوه‌گر می‌شود. این نام‌ها، مردم را به یاد می‌آورند که شهدا فقط متعلق به گذشته نیستند؛ آنان همچنان در متن زندگی این ملت حضور دارند، الهام می‌دهند، جهت می‌بخشند و دل‌ها را به سمت نور می‌برند.

موکب‌های مزین به نام شهدا در کهگیلویه و بویراحمد،این موکب‌ها با محوریت خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران اداره می‌شوند و با اخلاص و روحیه جهادی، خدمت به زائران اربعین را افتخار خود می‌دانند، بیش از آنکه محل پذیرایی باشند، روایت‌گر یک حقیقت بزرگ‌اند: این ملت، راه ایثار را فراموش نکرده است. تا وقتی نام شهدا بر خیمه‌های خدمت می‌درخشد، می‌توان اطمینان داشت که فرهنگ عاشورا و شهادت، نه در شعار، بلکه در عمل، زنده و جاری است؛ فرهنگی که از دل مردم برمی‌خیزد، به زائران آرامش می‌دهد و در نهایت، جامعه را به سمت همدلی، ایمان و وفاداری بیشتر هدایت می‌کند؛ و چه زیباست که در مسیر پرشور اربعین، نام شهدا بار دیگر به پناه دل‌های خسته تبدیل می‌شود؛ نام‌هایی که هنوز هم راه را نشان می‌دهند، خدمت را معنا می‌کنند و به ما یادآور می‌شوند که خادمی در مسیر حسین (ع)، ادامه همان راه روشن شهادت است.
انتهای پیام