خاطرات شفاهی همسران شهدا؛
مصطفی برای دفاع از وطنش بیقرار بود
مخدومه مددعلی همسر شهید «مصطفی یعقوبی» نقل میکند: «هجده سالم بودم که مصطفی شهید شد. من ماندم و دو فرزند قد و نیم قد. برایم خیلی سخت بود. اما وقتی یاد حرف هایش می افتادم که می گفت: من بخاطر وطنم حاضر جانم را نیز فدا کنم. دلم آرام میگرفت. او به آرزویش رسید.»
به گزارش نوید شاهد شهرستانهای استان تهران، شهید مصطفی یعقوبی فرزند محمدعلی، در پنجم خرداد ۱۳۴۱ در روستای محمودآباد از توابع شهرستان ساوه، در خانوادهای مذهبی چشم به جهان گشود. تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد و همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی در تظاهرات و برنامههای انقلابی حضور مستمر داشت.
با آغاز جنگ تحمیلی و حملات رژیم بعث عراق، روحیه غیرت و مسئولیتپذیریاش او را به میدان دفاع کشاند. برای اعزام به جبهه، عضو بسیج محله شد و در برنامههای نظامی آن شرکت میکرد. در سال ۱۳۶۱ با دختری که انتخاب کرده بود ازدواج کرد و به همسر و دو فرزندش عشق میورزید. سرانجام در یازدهم بهمن ۱۳۶۵ در منطقه شلمچه و در جریان عملیات کربلای ۵، هنگام درگیری با دشمن بعثی بر اثر اصابت ترکش به دست و بدن، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش در زادگاهش، محمودآباد ساوه، به خاک سپرده شد.
مخدومه مددعلی همسر شهید «مصطفی یعقوبی» نقل میکند: «هجده سالم بودم که مصطفی شهید شد. من ماندم و دو فرزند قد و نیم قد. برایم خیلی سخت بود. اما وقتی یاد حرف هایش می افتادم که می گفت: من بخاطر وطنم حاضر جانم را نیز فدا کنم. دلم آرام میگرفت. او به آرزویش رسید.»
در ادامه فیلم این مصاحبه را مشاهده میکنید.
