خادمِ عزاداران حسین(ع) تا خط مقدم شلمچه؛ روایتی از شهید مصطفی یعقوبی

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید مصطفی یعقوبی فرزند محمدعلی، در پنجم خرداد ۱۳۴۱ در روستای محمودآباد از توابع شهرستان ساوه، در خانواده‌ای مذهبی چشم به جهان گشود. پدرش مردی مؤمن، متدین و مقلّد امام بود و مصطفی نیز در همین فضای ایمانی پرورش یافت. پدر و مادرش از تولد او بسیار خوشحال بودند و از همان کودکی نشانه‌های پاکی، سادگی و بی‌آلایشی در رفتارش آشکار بود؛ به‌گونه‌ای که این صفات، زبانزد اطرافیان شد.

کودکیِ مصطفی با مجالس دینی گره خورده بود؛ به‌ویژه در برنامه‌های سوگواری امام حسین(ع) حضور پررنگ داشت و عشق خدمت به آستان حضرت اباعبدالله(ع) در عمق وجودش ریشه دواند. در پذیرایی از عزاداران، نقش فعالی داشت و این روحیه خدمت‌گزاری را با خود تا سال‌های بعد نیز حفظ کرد. او همواره دلسوز خانواده‌اش بود و تا جایی که می‌توانست به آنان کمک می‌کرد؛ سنگ صبور مادر و یار و یاور پدر بود.

در هفت‌سالگی با جدیت و احساس مسئولیت بیشتر درس خواندن را آغاز کرد و در کنار تحصیل، کمک‌کار پدر نیز بود. سال‌ها گذشت و مصطفی در مسیر رشد، بیش از پیش به تکیه‌گاه خانه تبدیل شد. تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد و هم‌زمان با پیروزی انقلاب اسلامی در تظاهرات و برنامه‌های انقلابی حضور مستمر داشت.

با آغاز جنگ تحمیلی و حملات رژیم بعث عراق، روحیه غیرت و مسئولیت‌پذیری‌اش او را به میدان دفاع کشاند. برای اعزام به جبهه، عضو بسیج محله شد و در برنامه‌های نظامی آن شرکت می‌کرد. در سال ۱۳۶۱ با دختری که انتخاب کرده بود ازدواج کرد و به همسر و دو فرزندش عشق می‌ورزید؛ اما عشق والاتری در وجودش بود که او را به جبهه فرا می‌خواند. دفاع از دین و میهن چیزی نبود که مصطفی در برابر آن بی‌تفاوت بماند.

او پس از مدتی خدمت و رشادت در گردان ولی‌عصر(عج)، سرانجام در یازدهم بهمن ۱۳۶۵ در منطقه شلمچه و در جریان عملیات کربلای ۵، هنگام درگیری با دشمن بعثی بر اثر اصابت ترکش به دست و بدن، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش در زادگاهش، محمودآباد ساوه، به خاک سپرده شد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی