انفاق و مهربانی؛ میراث ماندگار شهید

به گزارش نوید شاهد گلستان، شهید «محمد رضا غفاری توران» یکم مرداد ۱۳۴۷، در روسـتای توران فارس از توابع شهرستان رامیان به دنیا آمد. پدرش فضلعلی، کشـاورز بــود و مادرش بی بی نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. کتاب دار بود. سال ۱۳۶۷، ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و بیست و یکم بهمن ۱۳۶۴، با سمت مسئول بهداری تیپ بر اثر اصابت ترکش به سینه، کتف و پا مجروح شد. دهم اردیبهشت ماه ۱۳۸۷، در آزادشهر بر اثر عوارض ناشی از آن به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
عذرا غفاری توران، همسر شهید «محمدرضا غفاری توران»، از روز‌هایی یاد می‌کند که شهید به‌سبب جراحات جنگی در خانه بستری بود و مردم روستا برای عیادتش می‌آمدند. یک روز، پس از آن‌که از بیمارستان مرخص شده بود، مردی با ظاهری آراسته و لباس‌هایی مرتب به دیدنش آمد. شهید با مهربانی چند جمله‌ای او را نصیحت کرد و گفت انسان باید همیشه تمیز و آراسته باشد. کمی بعد رو به من کرد و گفت: «از خانه بیرون برو؛ می‌خواهم با ایشان خصوصی صحبت کنم.»
وقتی آن مرد از خانه بیرون آمد، ناگهان متوجه شدم لباس‌هایش عوض شده است. همان لحظه فهمیدم شهید لباس‌های نو و زیبای خودش را به او بخشیده است. با تعجب پرسیدم: «چرا این کار را کردی؟»
شهید با آرامش پاسخ داد: «این لباس‌ها را دیگر لازم ندارم. بگذار این آقا از آنها استفاده کند و لذت ببرد؛ من دیگر فرصتی برای پوشیدن‌شان ندارم.»
این روحیه بخشش و دستگیری از نیازمندان، تنها به همان روز محدود نمی‌شد. شهید در تمام زندگی‌اش اهل کمک و انفاق بود و همیشه ما را نیز به یاری رساندن به مستمندان سفارش می‌کرد.
من در سال ۱۳۶۷ با این شهید بزرگوار ازدواج کردم و ثمره زندگی مشترک‌مان دو فرزند به نام‌های علیرضا و احمدرضا است. شهید بر اثر جراحات جنگی، ده بار زیر تیغ جراحی رفت و پنج سال پایانی عمرش را در بستر بیماری گذراند. سرانجام دهم اردیبهشت‌ماه ۱۳۷۸، پس از سال‌ها درد و رنج، در ماه محرم—هم‌زمان با سالروز شهادت حضرت زین‌العابدین (ع) —به آرزوی دیرینه‌اش رسید و شربت شیرین شهادت را نوشید.
پیکر مطهر این شهید والامقام، پس از تشییعی باشکوه با حضور مردم ولایتمدار روستای تورانِ فارس، در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.
انتهای پیام/