پایبندی و فداکاری در مسیر باور‌ها
به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «محمدرحیم بردبار» متولد یکم اسفند ماه ۱۳۴۰، در شهرستان نکا به دنیا آمد. پدرش قربان نام داشت وتا مقطع متوسطه درس خواند و سرانجام در تاریخ سیزدهم تیر ماه ۱۳۶۵، بر اثر بمباران هوایی و اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر بزگوار این شهید در گلزار نکا به خاک سپرده شد.
فرازی از وصیت نامه شهید گرانقدر «محمدرحیم بردبار»:
برادران و خواهران! انقلاب خون بار اسلامی به ما آن چه را که نداشتیم، عطا کرد. عزت و شوکت اسلامی و انسانی به ما داد و دشمنان اسلام را خوار و زبون ساخت. این محقق نمی‌گردد مگر به لطف و رحمت خداوند که شامل حال مان گشته و نتیجه خون‌های پاکی است که فرزندان عزیزتان به پای این درخت تنومند ریخته‌اند. شکی نیست که وفاداری به شهدای عزیز را با پیمودن راه شان و هدف شان باید ثابت کرد و باید بدانیم که هر چه دشمنان اسلام و انقلاب بر ما فشار بیشتر بیاورند، باید به حقانیت راه مان مطمئن‌تر و بر صراط مان صابر و مقاوم باشیم.
برادران و خواهران! باید بدانیم که آن چه از انقلاب اسلامی به ما رسیده است، مرهون الطاف و رحمت بیکران الهی است و وجود رهبر کبیر انقلاب اسلامی که به راستی قلب تپنده‌ای است برای این امت و انقلاب. بارالها! ما به راهی می‌رویم که امام خمینی روحی له الفدا می‌روند که یقین داریم راه امامان (ع) و پیامبر اکرم (ص) است. پس چه اِبائی از شهادت که به راستی ارثی است از اولیاء خدا و ما آن را با آغوش باز پذیراییم.
خداوندا! امام امت ما را که هرچه داریم از رحمت وجود ایشان است، تا انقلاب و استقرار دولت یار، حضرت مهدی (عج) و در کنار ایشان محافظت بفرما.
آنان که این انقلاب را نمی‌فهمند و معتقد به آن نیستند باید بدانند که این انقلاب نیز حجتی است برای آنان که مطمئناً در روز قیامت مؤاخذه خواهند شد که چه کاری برای این انقلاب کرده‌اید. ما از دشمنان اسلام و انقلاب انتظار مساعدت و همکاری نداریم و آن چه ما را به هدف مان، آن هدفی که اولیاء و پیامبر عظیم الشأن (ص) ما داشت، نزدیک‌تر می‌کند، وحدت کلمه و وحدت فعل است و چگونه ممکن است که هر صبح و شام بگوییم خداوندا تو را بندگی می‌کنیم و فقط از تو یاری می‌خواهیم (ایاکَ نَعبُد و ایّاکَ نَستَعین) و دست مان را به طرف بیگانگان دراز کنیم و وقتی بخواهیم مستقل باشیم، باید مشکلات و مصائب را تحمل کنیم و با صبر و استقامت مشت محکمی به دهان شرق و غرب و ایّادی داخلی آنان بزنیم و بدانیم که هر عمل خیری و هر مقاومتی در راه خداوند بدون اجر نخواهد ماند که خداوند خود فرمود (فَمَن یَعمَلْ مِثقالَ ذَرَّهُ خیراً یَرَه) حتی ذره‌ای کار نیک به حساب می‌آید.
خواهرام، برادرم! شمایی که فرزندان تان، فرزندی از انقلاب‌اند با خون، وضوی عشق می‌سازند و به لقاء حق می‌شتابند از فراق شان در سوگ و گریه می‌نشینید، باید بیش از هرکس دیگر در مشکلات و سختی‌ها که لازمه یک انقلاب اسلامی است که همه قدرت‌ها را نفی می‌کند و به خداوند و قدرت بالقوه مردم که در ما قرار داده است، متکی است، از خود صبر و شکیبایی نشان بدهید. چراکه به گواه تاریخ این مستضعفین بودند که برای احقاق حق خود خون دادند و اکنون نیز تاریخ صدر اسلام تکرار گشت و از این پس نیز ما باید برای حفظ و حراست اسلام عزیز خون بدهیم و به قول امام بزرگوار تا مستکبر هست، مستضعفین باید خون بدهند، چرا که تنها سلاح برّنده و کارساز ما مستضعفینی که خداوند در اختیارمان قرار داد، همین است که باید نثار اسلام کنیم.
پدر و مادر مهربانم! امیدوارم که در پناه ایزد یکتا همیشه در صحت باشید و با صد بوسه بر دست و پایتان امیدوارم که مرا ببخشید. البته می‌دانم که فرزندی نبودم که در کار‌ها به شما کمک و همکاری نمایم، بلکه در زندگی مشکلات و زحمات برای تان فراهم کرده‌ام. امیدوارم دست بوس شما در قیامت باشم، خداوند مرا قبول کند هر چند بنده‌ای گنهگارم، ولی امید به فضل و بخشش خداوند غفّار دارم.
برادران و خواهران من! امید دارم که مرا به بزرگی و بزرگواری تان ببخشید اگر به حضورتان جسارت کردم، امیدوارم که با دعا، خداوند از گناهان من درگذرد و کار‌های مرا به فضل خویش قبول کند.
فرزندان خود را با آرمان و اهداف شهدا و امام امت و بالاخره اسلام عزیز آشنا کنید و تعهد اسلامی خویش را در قبال آنان انجام دهید.
همسر مهربانم! در این مدت زندگی با شما کمالات زیادی را کسب کردم و آن روایت رسول اکرم (ص) که: «ازدواج نصف ایمان» به آن رسیده‌ام هرچند در این مدت کسی نبودم که بتوانم آن طور که باید و شاید به وضع زندگی برسم و از این جهت از همسر عزیزم معذرت می‌خواهم و امیدوارم در آن سرای جاوید اجر شهدا را داشته باشید.
انتهای پیام/