خاطرات/عملیات پاکسازی از کردستان

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «علیرضا نوبخت» متولدبیست و دوم شهریور ۱۳۳۳، در شهرستان بابلسر به دنیا آمد. پدرش حجت الله نام داشت. تا مقطع دیپلم درس خواند ویکی از فرمانده گروهان رزمی قرارگاه خاتم الانبیا (ص) بود. سرانجام در تاریخ دوم فروردین ۱۳۶۱، در دشت عباس (رقابیه) بر اثراصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکر بزرگوار این شهید در گلزار امام زاده ابراهیم به خاک سپرده شد.

چند خاطره‌ای از شهید «علیرضا نوبخت»:

خواهرش شهید «علیرضا نوبخت» می‌گوید: «زمانی که نامزد کرد، به اصرار ما، شلوار و پیراهن و کفش نو خرید. یک روز که می‌خواست به منزل پدرخانمش برود، همان لباس را پوشید و از اتاق خارج شد. ما فکر کردیم که او به آن‌جا رفته است، ولی لحظاتی بعد متوجه شدیم که مشغول قدم زدن در حیاط است. با تعجب گفتم: چرا نمی‌روی؟! گفت: خجالت می‌کشم با این لباس بیرون بروم. دارم راه می‌روم تا مقداری چروک شود. بعد، مقداری خاک روی کفشش ریخت. من با این کارش خندیدم و گفتم: چرا این کار را می‌کنی؟ مگر کسی با لباس و کفش نو بیرون نمی‌رود؟ گفت: چرا! شاید کسی دستش تنگ باشد و با دیدن لباس من برنجد.»

دایی جان، مرا خوب ببین، آخرین دیدار باشد

خواهرش شهید «علیرضا نوبخت» می‌گوید: «در آخرین اعزام، نوزادم را از من گرفت، بوسید و گفت: دایی‌جان! چشمانت را باز کن و خوب مرا ببین! من دایی خوبی هستم. اگر نگاهم نکنی، پشیمان می‌شوی. می‌خواهم به جبهه بروم و اگر خدا بخواهد، شهید شوم.»

«نقی رحمانی» هم رزم شهید می‌گوید: «وقتی به کردستان اعزام شد، می‌گفت: الان که در سفر هستیم، باید تمام هم و غم‌مان را بگذاریم تا بتوانیم شهر را از وجود دشمنان پاک کنیم تا مردم بتوانند زندگی قبلی خود را در پیش بگیرند.»