خاطره/ حق‌الناس را زیر پا نگذارید

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «فرهاد آستان کوچکسرایی» در هفتم آذر ۱۳۳۳، در شهرستان قائم شهر به دنیا آمد که سرانجام دربیست و ششم اسفند ماه ۱۳۶۴، در منطقه فاو بر اثر اصابت ترکش به بدن به شهادت رسید. پیکر پاک این شهید بزرگوار در گلزار شهدای امام زاده صالح به خاک سپرده شد.

چند خاطره‌ای از شهید «فرهاد آستان کوچکسرایی»:

پدر شهید «فرهاد آستان کوچکسرایی» می‌گوید: حتی وقتی که منزل‌مان در خیابان راه‌آهن بود، هفته‌ای دو بار درگیری می‌شد (از میدان باغ شاه تا خیابان کارگر). فرهاد و برادرش که آن زمان، خردسالی بیش نبودند (کلاس اول یا دوم ابتدایی) با هم می‌رفتند و در تظاهرات شرکت می‌کردند. بعد هم برای مخفی شدن، به بشکه‌ها پناه می‌بردند.

در سال ۱۳۵۵، صاحب اولین فرزند خود به نام محمدرضا شد. با این‌حال در طی این مدت، به فعالیت‌های انقلابی نیز می‌پرداخت؛ اعلامیه‌های امام را پخش می‌کرد و حتی به قائم‌شهر هم می‌آورد. تا این‌که رئیس کارخانه متوجه شد، چند باری به او تذکر داد و حتی تهدید به اخراجش کرد. ولی او گوش نمی‌داد و همچنان به کارش ادامه می‌داد. در روز ۲۲ بهمن ۵۷ نیز، در تسخیر پادگان‌ها و تظاهرات علیه رژیم، همکاری داشت.

برادر شهید می‌گوید: به قدری به نماز اهمیت می‌داد که حتی در سر در خانه‌اش نوشته بود: هر کس نماز نمی‌خواند، به خانه‌ام نیاید. همیشه می‌گفت: به شخص بی‌نماز، غذادادن حرام است. فرهاد همیشه می‌گفت: به نماز جماعت بروید؛ چرا که نماز جماعت، موجب دوری انسان از کار‌های زشت می‌شود. همچنین دشمن وقتی صف‌های نمازجمعه را می‌بیند، می‌ترسد و باعث می‌شود که کمتر به انقلاب ضربه بزند. پس کاری کنیم که دشمن از ما دوری کند.

امیر، برادر دیگر فرهاد می‌گوید: فرهاد به طوری زبان‌زد عام و خاص بود که رفتار و کردارش، الگویی برای همه به‌شمار می‌آمد. همیشه احسان و نیکوکاری به پدر و مادر را به بقیه برادران و خواهرش توصیه می‌کرد. در همه امور از جمله تواضع و فروتنی، حجب و حیا، امانت‌داری و حفظ اسرار، سعه صدر، اخلاق در عمل، صداقت و صفا، محبت و گشاده‌رویی، صبر و استقامت، وقت‌شناسی، نظم و انضباط و وفای به عهد زبان‌زد بود. با دوستانش بسیار صمیمی و مهربان بود؛ به‌گونه‌ای‌که دوستانش از نبود او احساس دوری و انزوا می‌کردند؛ و البته می‌گفتند که او ریسمان دوستی را محکم بین ما می‌فشرد. در انتخاب دوست به همه سفارش می‌کرد که کسی را انتخاب کنید که بتوانید عملی شایسته از او بیاموزید. می‌گفت: پیدا کردن دوست، آسان است؛ اما نگه‌داشتن آن، سخت و همیشه می‌گفت: حق‌الناس را زیر پا نگذارید؛ چون حساب حق‌الله را پس‌دادن، آسان‌تر از پس‌دادن حساب حق‌الناس است. بزرگ‌ترین آرزوی فرهاد این بود که مردم ایران بتوانند راحت زندگی کنند.

انتهای پیام/