بررسي وضعيت رواني كاركنان بنيادشهيد استان گيلان

هدف از اجراي طرح حاضر بررسي وضعيت رواني كاركنان بنيادشهيد استان گيلان در سال 1382 است. روش تحقيق از نوع توصيفي است. جامعه آماري شامل 209 نفر پرسنل رسمي بنيادشهيد انقلاب اسلامي استان گيلان بوده است. نمونه‌هاي تحقيق 135 نفر بوده كه به روش تصادفي ساده انتخاب شده‌اند. ابزار مورد استفاده براي اندازه‌گيري شامل چك ليست بهداشت رواني (MHC). و پرسشنامه چند وجهي مينه سوتا (MMPI) بوده است. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي مجذور خي‌دو ضريب همبستگي پرسون استفاده شده است. برپايه نتايج به دست آمده بين بهداشت‌رواني پرسنل بنيادشهيد و نمرات افسردگي، هيپوكندري، هيستري، سايكوپاتيك، پارانويا، پسيايكاستني، اسكيزوفرني و مانياي آنان رابطه معني‌داري وجود دارد و بين بهداشت‌رواني پرسنل بنياد و سابقه كار، سن، جنسيت و سطح تحصيلات آنان رابطه معني‌داري مشاهده نشد.