محمدباقر زرین در این نامه، پس از گذشت نزدیک به یک ماه از دوری، با یاد خانواده و سلام به پدر و مادر، از نرسیدن پاسخ نامههایش گلایه میکند و چشمانتظار خبری از عزیزانش میماند.
به مناسبت سالروز شهادت شهید والامقام محمدباقر زرین، قطعهای از یادگار جاودانهاش، وصیتنامهای سرشار از ایمان، صداقت و شوق پرواز به معبود را مرور میکنیم. کلماتی که از دل جبهه برخاسته و از روحی سخن میگوید که «در شرمندگیِ زندهماندن» و تمنای شهادت آرام نمیگیرد.