آخرین اخبار:
کد خبر : ۹۹۴۴۸
۱۰:۴۳

۱۳۸۷/۰۱/۲۴

روز اول




بنابود برويم عمليات. اولين روزي بود كه به سمت خط مقدم مي رفتيم. سوار كاميون بنز شديم. راننده كه مي دانست ما تا چه اندازه پياده ايم و ناشي، آمد روي ركاب و گفت: «به محض اينكه صداي گلوله توپ يا خمپاره شنيديد ميخوابيد كف ماشين» حركت كرد. صداي شليك توپ از فاصله دو كيلومتري كه به گوش مي رسيد همه خيز مي رفتيم. مي افتاديم روي سر و كله هم و گاهي راننده نگه مي داشت تا ما را زيرچشمي از آن بالا نگاه كند. در دلش به ترس ما و اينكه به دليل نابلدي هر چه مي گفت به حرفش گوش مي كرديم مي خنديد.

گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه