صفر بيست و يك تركيدن

مرخصي رفتن از منطقه و در شهر و ديار خود ماندگار شدن؛ صفر بيست و يك آزاد كردن هم مي گفتند و كنايه از كد تهران كه 021 است. مي گفتند: صفر بيست و يكش تركيده است. مرتبه نازل آن تعبير عود كرده بود و اين تعابير را به اشخاصي نسبت مي دادند كه هميشه مترصد فرصتي بودند تا براي مرخصي بروند تهران. اصل مرخصي رفتن و در جبهه نبودن در نظر كساني كه مدت مأموريت خود را تا انقلاب مهدي(عج) يا تا شهادت ذكر مي كردند، نوعي بيماري و مرض بود كه گويا هر از چندي عود مي كرد و گاهي مي تركيد و لاعلاج مي شد و آن، وقتي بود كه شخص در مرخصي به اصطلاح كنگر مي خورد و لنگر مي انداخت و دلش نمي خواست برگردد جبهه!