اگر شما نباشيد من چه كنم ؟

بعد از پايان يافتن كار شوراي انقلاب آرزوي ديرينه شهيد بهشتي اين بود كه به كارمطالعات و تدريس خود باز گردد چرا كه انقلاب را سخت دچار خلأ از اين ناحيه مي ديد و اصرار ما هم به ايشان اين بود كه ديگر شما مسئوليتي را نپذيريد. ولي بعداز بازگشت ايشان از بيمارستان قلب كه امام در آن موقع در آن بستري بودند وقتي بانگاه منتظر ما كه چه شد مواجه شدند پاسخ دادند بعد از اينكه به امام عرض كردم ديگر مرا از پذيرش مسئوليتي معاف دارند تا به كار مطالعه و تدريس بخصوص درميان جوانان بپردازم كه اين كار را از ضرورتهاي انقلاب مي دانم و بدان سخت دل بسته ام امام دست مرا گرفته و با نگاه عميقي كه به چهرة من كردند گفتند اگر شماهابخواهيد نباشيد پس من چه كنم ؟ و در برابر اين سؤال جز سكوت چه مي توان گفت ؟
سيد محمدرضا بهشتي