پژواك / حبيب الله بخشوده
اين گونه
نمي خواستمت
بي آفتاب و
پرنده
بي پژواك
كه لب هاي سوخته ات
هيچ آوازي را پر نمي دهند
بيش از آن كه آفتاب بر آيد
و دختران نيلوفر
در خلوت آب ها قد بكشند
پيش از آن كه هدهدي تنها
آخرين ترانه اش را
در سايه سار درخت ها
زمزمه كند
چرخي بزن
در آسمان سربي
كه آفتاب و
پرنده را يادآور شوي