سلام خدمت فرزندان عزيزم

با سلام خدمت فرزندان عزيزم وجيهه، راضيه، مرضيه. اميدوارم كه حالتان خوب بوده باشد. عزيزانم، در نامه برايم نوشته بوديد كه پدرمان مگر با ما قهر كرده است كه برايمان نامه نمي‏نويسد. نه، عزيزانم! چنين نيست پدر مرتب براي شما عزيزان نامه مي‏فرستد؛ ولي نمي‏دانم كه چرا به دست شما نمي‏رسد!. عزيزانم! مگر مي‏شود پدري، فرزنداني مثل شما را فراموش كند. شما عزيزان هميشه در قلب پدر جا داشتيد و داريد. در پايان از راه دور صورت شما عزيزان را مي‏بوسم و اين شعر را تقديم شما مي‏كنم:
سه بلبل داشتم شاد و غزلخوان
كه بودند خرم و خوشحال و خندان
مادم مي‏سرودند از برايم
ولي دور ماندم از گلستان
فلك از باغ و بستانم جدا كرد
شدم محروم از آن نغمه سرايان
دل آن خوشنوايان شاد بادا
خدا باشد هميشه يار ايشان
(وجيهه ـ مرضيه ـ راضيه 1/11/64)